Stijn Kuster Occasion Battle 30 nov 2025, 17:00

Leestijd: 5 minuten

Onbetrouwbare occasions: Mazda RX-8 vs. Peugeot RCZ – moet je ze echt vermijden?

Ze passen in een lange traditie van auto’s waar het verstand voor waarschuwt, maar het hart voor applaudisseert. Zoals Alfa’s die roestten, maar je ziel beroerden en Britse roadsters, die meer olie lekten dan verbruikten. De Peugeot RCZ en Mazda RX-8 zijn de nieuwste hoofdstukken in dat eeuwige verhaal van irrationele liefde – auto’s met karakter, kuren en charisma.

De THP-motor van de RCZ is niet alleen een nachtmerrie voor veel eigenaren, maar ook een hoofd – pijndossier voor de fabrikanten. Honderdduizenden THP’s zijn er uit de fabriekshallen van Peugeot, Citroën, BMW en Mini gerold, en vele kregen vroeg of laat hun kuren. Maar moet je al die auto’s dan laten staan? Nee, niet als je bereid bent iets meer aandacht te besteden aan je auto dan de gemiddelde bestuurder.

Mazda RX-8 vs. Peugeot RCZ

In de bagageruimte van de Mazda RX-8 vinden we een subtiele hint naar zijn wankele karakter: een aan – gebroken fles tweetaktolie, klaar om met de benzine mee te gieten. Het spul is nodig voor de smering van zijn bijzondere rotatiemotor en voorkomt slijtage van de gevreesde apex seals, de kwetsbare afdichtingslijsten op de punten van de driehoekige rotoren, die de drie fases van het wankel – proces scheiden: inlaten, comprimeren plus ontsteken en uitlaten. Die wankelmotor, het grootste pijnpunt van de RX-8, is tegelijkertijd zijn grootste genot.

De wankelmotor van de Mazda RX-8

De tweeschijfs 13B klinkt donker en diep, alsof hij veel meer volume heeft dan de bescheiden 1,3 liter waarover hij in werkelijkheid beschikt. Ook hoog in het toerengebied blijft de toon warm en afgerond; niet metaalachtig of schel, maar vet en stroperig. Alsof het geluid zelf door een dun laagje olie glijdt. De aftermarket-einddemper van deze occasion maakt het feest compleet. Af fabriek klonk zijn uitlaat net te tam, maar met deze kleine aanpassing ademt de Mazda RX-8 karakter. En dat is niet de enige reden om af en toe de toerenbegrenzer aan te tikken. Doe je dat niet regelmatig en rijd je vooral korte stukjes, dan slijt de motor harder – veel sneller dan een conventionele cilinderkrachtbron bij hetzelfde gebruik zou doen. Een wankelmotor vraagt om toewijding, ritueel en een beetje extra liefde.

Wie hem dat geeft, krijgt er iets unieks voor terug: een extreem lineair vermogensverloop. De gebruiksaanwijzing zorgt ervoor dat voor relatief lage bedragen al mooie exemplaren te koop staan, al is de krachtigste HP met 231 pk inmiddels lastig te vinden. Die motor draait volgens de prominente toerenteller tot 9.000 omwentelingen per minuut, maar in werkelijkheid grijpt de begrenzer pas zo’n 300 tot 500 toeren later in.

De Peugeot RCZ met zijn THP

Wat apex seals zijn voor de Mazda RX-8, is de distributie voor de THP: de achilleshiel van een verder briljante constructie. Deze 1.6 THP in de Peugeot RCZ heeft gelukkig niet de beruchte natte distributieriem, maar een ketting. Ook die wil wel eens voor problemen zorgen, al is hij aanzienlijk minder rampzalig dan de rubberen riem. Wel kampt de motor met klassiek THP-ongemak: olieverbruik en koolstofafzetting. Bij de wankelmotor van de RX-8 is direct duidelijk dat je iets bijzonders terugkrijgt voor je technische zorgen. Bij de RCZ vraagt dat wat meer uitleg. De 1.6 viercilinder turbomotor is in dit geval goed voor ruim 200 pk, en er was zelfs een 270 pk sterke RCZ R.

Koppelrijk, met veel vermogen en voorzien van een rauwe, grommende klank, alsof een föhn de uitlaat – gassen met extra haast naar buiten blies. Niet voor niets won deze THP meerdere internationale motorprijzen, en wist de Peugeot RCZ R in 2017 vriend en vijand te verbazen door de Autovisie Supertest te winnen. De Peugeot ziet er dus niet alleen sportief uit, hij ís het ook. Met zijn stijve, lage koets en strak schakelende versnellingsbak schuilt er onder het sierlijke koetswerk een echte sportauto. De term GT doet hem tekort. Dat er bij Peugeot aandacht is besteed aan de bestuurder, blijkt uit de verrassend goede zitpositie: laag in de auto, met een stuur dat ver naar je toe te trekken is. Je zit precies waar je hoort te zitten: in het midden van de beleving.

Zouden we hier de topmodellen – de RCZ R en RX-8 HP – naast elkaar hebben gezet, dan had de Peugeot op sportief vlak ongetwijfeld gehakt gemaakt van de Mazda. De RCZ R behoort tot de scherpst sturende voorwielaandrijvers aller tijden, is krachtiger en bovendien zo’n honderd kilo lichter dan de Japanner. De zoektocht upgraden naar de topuitvoeringen zou bij beide kandidaten een verstandige zet zijn: ze krijgen dan een torsen-sperdifferentieel, een strakker onderstel en vooral een aanzienlijk krachtigere motor. Zowel de THP als de 13B heeft een gebruiksaanwijzing, maar ze zijn ook weer niet zo onbetrouwbaar dat ze je om de haverklap laten staan. En dat betekent dat hun slechte reputatie voor de liefhebber juist een voordeel kan zijn. Zo koop je in het geval van de Mazda RX-8 unieke techniek voor weinig geld en kun je voor nog minder tientallen RCZ’s oppikken.

Wie iets bijzonders wil rijden, hoeft dus niet per se diep in de buidel te tasten. Een nette RX-8 of RCZ is te vinden voor bedragen waar je tegenwoordig nog geen stadsauto voor kunt krijgen. Wie een paar duizend euro achter de hand houdt voor (achterstallig) onderhoud en de onvermijdelijke reparaties of revisie, kan er jarenlang plezier van hebben. Ze vragen geen fortuin, maar wel aandacht en aangepast gebruik. Perfect als hobbyauto, dus. De Mazda RX-8 weet die liefhebber net wat meer te boeien. Zijn wankelmotor, perfecte balans en bijzondere karakter maken hem tot een toekomstige klassieker. De RCZ is de vergeten held: elegant, onderschat en beter dan zijn reputatie doet vermoeden. Waar de Mazda je beloont met toeren en toewijding, overtuigt de Peugeot met finesse en verrassend veel sportiviteit. Ze staan allebei symbool voor dat bijzondere soort autoliefde dat niet rationeel is, maar wel oprecht. Auto’s die aandacht vragen, maar daar dan ook iets unieks voor teruggeven. Machines met een gebruiksaanwijzing en karakter, zoals we ze steeds minder zien. Zelfs ondanks hun beruchte reputatie bewijzen ze dat mooi rijden niet altijd pijn lijden hoeft te betekenen, al hoort dat er stiekem ook een beetje bij.