Kia K4 Sportswagon is een ‘ouderwetse’ station, maar wil Nederland die nog?

Kia weet als weinig andere merken de Nederlandse vraag naar veel auto voor een relatief bescheiden prijs te bedienen, liefst zonder onnodige fiscale ballast. Bij de K4 Sportswagon botst die vertrouwde formule echter met de kalender.

Laatste kans voor de zakenauto

Voor een stationwagon met verbrandingsmotor is vooral 2026 nog een kansrijk jaar op de zakelijke markt. Wordt de auto vóór 1 januari 2027 voor het eerst door een werkgever ter beschikking gesteld, dan valt hij tot en met 16 september 2030 onder de overgangsregeling. Daarna drukt een nieuwe heffing ook op deze auto.

Vanaf 1 januari 2027 geldt namelijk de pseudo-eindheffing voor zakelijke personenauto’s die niet volledig emissievrij zijn en ook privé ter beschikking staan. Woon-werkverkeer telt voor deze regeling eveneens als privégebruik. De werkgever betaalt jaarlijks 12 procent over de fiscale waarde van de auto: in de regel de catalogusprijs plus bpm.

Bij auto’s die meer dan 25 jaar geleden voor het eerst in gebruik zijn genomen, geldt in plaats daarvan de waarde in het economische verkeer. Ook hybrides en plug-in hybrides vallen onder de regeling, zolang hun geregistreerde CO₂-uitstoot hoger is dan nul.

En dat is bij de Kia K4 het geval. Onder de motorkap ligt een 1,0-liter driecilinder, geholpen door een 48V-startgenerator. Daarmee mag hij zich mild-hybride noemen. Het blijft alleen een bescheiden motor voor een behoorlijk grote auto.

De K4 is namelijk 4,7 meter lang en bijna 1,9 meter breed. Met 115 pk houdt het dan niet over.

Geen snelle starter

Dat merk je vooral bij het wegrijden. Vanuit stilstand reageert het gaspedaal traag en laag in de toeren pakt de motor soms wat stoterig op. Ook de zeventrapsautomaat met dubbele koppeling helpt daar niet altijd bij.

Bij rustig manoeuvreren, invoegen op een rotonde of snel een gat in het verkeer pakken, voelt de aandrijflijn soms besluiteloos. Eerst gebeurt er weinig, daarna komt de aandrijving ineens wel op gang.

Het mild-hybridesysteem weet die eigenschappen van de kleine driecilinder nauwelijks te verbergen. De startgenerator ondersteunt de benzinemotor en helpt het verbruik te drukken, maar geeft de K4 niet de directe reactie die je verwacht. Eenmaal op tempo gaat het beter.

Op een provinciale weg of snelweg werken de motor en automaat prima samen en doet de driecilinder stil zijn werk. Wat helpt, is de sportstand. De motor pakt dan net wat sneller op en de automaat schakelt later door. Dat maakt de K4 minder afwachtend.

Prettig is dat de aandrijflijn dan niet direct zenuwachtig wordt. De sportstand voelt daardoor eerder als de normale afstelling die Kia standaard had mogen kiezen. Na iedere start staat de auto echter opnieuw in de Eco-modus.

Onderstel erg goed

Daar staat een redelijk verbruik tegenover. Kia geeft voor de Sportswagon 5,8 tot 6,1 liter per 100 kilometer op. Het onderstel overtuigt een stuk meer.

De K4 weegt afhankelijk van de uitvoering 1.340 tot 1.405 kilogram en is daardoor een opluchting in het landschap vol zware plug-in hybrides en EV’s. Kleine oneffenheden worden netjes weggefilterd en na een verkeersdrempel komt de koets snel weer tot rust. De auto blijft comfortabel zonder na een hobbel nog een paar keer na te deinen.

Het is geen sportieve stationwagon, maar hij voelt ook niet week geveerd aan. Van echt stuurgevoel is helaas geen sprake. Het stuurwiel vertelt weinig over wat er onder de voorbanden gebeurt en rond de middenstand komt de bekrachtiging wat kunstmatig over.

Toch is de auto goed te plaatsen. Het stuurhuis reageert relatief direct en de K4 volgt voorspelbaar de gekozen lijn. Zoals bij meer Kia’s is gekozen voor banden van B-merk Nexen. Hoewel de ervaringen met dit rubber wisselvallig zijn, vallen ze bij droog weer onder de K4 in ieder geval niet negatief op. Zowel het afrolgeluid als grip is dan prima op orde.

Ruimte voor koffers en passagiers

Zijn trekgewicht van 1.010 kg maakt hem niet de ideale vakantieauto die zijn uiterlijk doet vermoeden. Tenminste, als er een caravan voor de deur staat. Eindigt de reis in een hotel, dan is de K4 een prima keuze.

De Sportswagon heeft ouderwets veel ruimte voor koffers en achterin is de zit behoorlijk goed. Wel weten veel concurrenten toch iets meer liters te bieden.

Ook het interieur is behoorlijk goed op orde. Alleen de forse pookknop van de automaat lijkt uit een model van tien jaar geleden te komen. Hij oogt groot en past niet bij de rest van het dashboard. Dat ziet er namelijk modern uit.

Schermen en knoppen

In de rijkere uitvoeringen loopt een brede schermpartij van het digitale instrumentarium via een klein klimaatscherm naar het centrale infotainment. De twee grote displays meten beide 12,3 inch en reageren snel. De menu’s zijn logisch genoeg opgebouwd om er zonder lange gewenning doorheen te gaan.

Belangrijker is dat Kia niet alles in die schermen heeft verstopt. Op het stuurwiel zitten gewone toetsen en ook op het dashboard zijn voldoende fysieke knoppen aanwezig. De temperatuur aanpassen, het volume veranderen of een veelgebruikte functie openen kan zonder eerst door meerdere digitale lagen te gaan.

Helemaal rustig blijft het aan boord niet. Zodra je blik ook maar kort richting het infotainment gaat, meldt het Driver Monitoring-systeem zich. De waarschuwing is overdreven streng. Gelukkig is het systeem redelijk vlot uit te schakelen, net als de snelheidswaarschuwing.

Concurrentie uit Spanje

De K4 moet het vooral van zijn prijs-kwaliteitverhouding hebben, maar kent ook stevige concurrentie uit Spanje. De Sportswagon begint bij 35.495 euro als Air met handgeschakelde zesbak. Daarvoor krijg je onder meer 16-inch lichtmetaal, navigatie, een achteruitrijcamera, parkeersensoren voor en achter, snelwegassistentie en klimaatregeling met twee zones. Dat is een behoorlijke basisuitrusting. Wie de automaat en de fraaiere schermpartij wil, komt op 37.495 euro uit.

Seat vraagt 33.990 euro voor de Leon Sportstourer Style met handgeschakelde, 116 pk sterke 1.5 TSI. Die Spanjaard is sneller, heeft een grotere bagageruimte en mag met 1.300 kilogram een zwaardere aanhanger trekken. Voor 39.690 euro staat de Leon zelfs als plug-in hybride met 204 pk in de prijslijst.

Kia zet daar voorlopig geen vergelijkbare K4 tegenover. Wel biedt ook Kia een hatchback aan. Met dezelfde aandrijflijn, maar een vanafprijs van net geen 34.000 euro en 328 liter aan bagageruimte en dezelfde vlotte uitstraling, is ook dit model een leuke verschijning op de Nederlandse wegen.

Maar of dat voldoende is om ook goed te verkopen? Ze zijn immers niet de goedkoopste, noch bieden ze echt betere technologie; de EV’s van het merk wel. Daarmee speelt de K4 geen foutloos slotakkoord.

Hij ziet er onderscheidend uit, rijdt prettig en heeft een interieur dat modern oogt zonder alle functies achter een touchscreen te verstoppen. Maar ondanks de teruglopende concurrentie neem je de keuze voor de Kia niet blind. Desondanks is het een sympathiek alternatief voor wie nog één keer een conventionele stationwagon wil leasen.

Conclusie

Een behoorlijk goed aanbod in het segment van betaalbare stationwagons. Zijn unieke looks, goede onderstel en fijne interieur zijn voorname redenen om voor deze K4 te kiezen.