Bitter, wie kent het merk niet? Ik kende de Duitse autofabrikant in de jaren tachtig alleen uit de Autovisies die ik las. Dat ik er op een dag een tegenkwam, was al te gek, maar in het portier van die te koop aangeboden SC Coupé lag ook nog een brochure. En die had ik nog nooit gezien.

IMG_1805IMG_1805


In mijn vroege tienerjaren fietste ik geregeld naar Oudenbosch in Brabant. Niet voor een bezoekje aan de beroemde basiliek, maar vanwege een autobedrijf dat aan de rand van het centrum zat. Er stonden altijd bijzondere en aparte auto’s, zowel binnen als buiten. Ik parkeerde mijn fietsje, liep een rondje langs alle auto’s buiten en bracht vervolgens een bezoek aan de showroom.

Op een dag stond in de showroom een Bitter. Ik kende het merk en het model uit Autovisie, maar had hem nog nooit in het echt gezien. Ik bestudeerde de auto. Keek ernaar, lag eronder en dook erin. Toen stokte mijn adem. Daar lag de brochure van de ‘luxe Opel’ (de Bitter SC Coupé is onderhuids een Opel Senator). O la la, ik wist niet dat die bestond. Ik begon een gesprekje met de verkoper. Vragen stellen over de auto en langzaam toewerkend naar het moment dat ik de brochure kon vragen. Dat lukte, maar het antwoord van de verkoper was 'nee'. Hij zei dat hij niet eens wist dat de folder in de auto lag, maar nu ik hem erop geattendeerd had, wilde hij hem erbij houden.

"Een paar dagen later had ik weer een idee: ik stuur gewoon mijn moeder langs"

Ik stapte op mijn stalen ros en maakte mijn fietsrondje langs de autobedrijven voor folders af. De brochure van de Bitter SC Coupé bleef in mijn hoofd zitten. Thuis aangekomen droomde ik er nog van. Ik dacht, waarom bel ik het autobedrijf niet gewoon op en zeg ik dat ik interesse heb in de auto. Zo geschiedde. Telefoongids erbij, bedrijf opgezocht en de verkoper gebeld. Ik verzon dat mijn zoon vandaag een bezoek aan het bedrijf had gebracht, vol lof over de Bitter sprak en dat ik nu interesse had in de auto. Of ze toevallig niet een folder konden opsturen. Helaas. Hij had het door. Einde oefening.

Een paar dagen later had ik weer een idee. Ik stuur gewoon mijn moeder langs! Ik legde haar uit om welke auto het ging, hoe de brochure eruit zag en wat ze tegen de verkoper kon zeggen. Bij de eerstvolgende gelegenheid dat ze in Oudenbosch was, zou zij langs het autobedrijf rijden. Dat deed ze. Thuis zat ik vol spanning bij de voordeur. Maar helaas, geen autofolder. Het goede nieuws was dat de beste man de brochure wel wilde ruilen tegen een Dinky Toy.

LEES OOK: AUTOFOLDER - MAZDA 323 UIT DENEMARKEN

Welnu, daar had ik twee stuks van. Weliswaar van Matchbox, maar een Dinky is een Dinky toch? Volgens mij kon je die toen sparen bij benzinemaatschappij Mobil. Ik offerde een verkleinde Chevrolet Bel Air graag voor de brochure op. Mijn moeder deed de transactie. En zo zat ik dagen later wederom vol spanning bij de voordeur te wachten op mijn moeder en mijn eerste Bitter-folder. De bewuste folder van de Bitter SC Coupé heb ik niet meer. Ik heb hem in mijn collectie vervangen door een veel beter exemplaar, dat kreuk- en vouwvrij is.