Autovisie Nieuws 31 dec 2015, 13:48

Leestijd: 3 minuten

Vijf dingen die we graag in 2015 achterlaten

2015 was een prima autojaar. En toch is er het een en ander dat we erg graag in het virtuele archief van de afgelopen twaalf maanden  zouden willen achterlaten om nooit meer te hoeven zien of horen. Een geheel subjectief overzicht.

Soundcomposers.

Wanneer uw zoontje met een keukenrolkarton in zijn hand Justin Bieber playbackt, is dat schattig. Misschien. Maar wanneer Ford of Renault hun bescheiden klinkende turbomotoren door middel van een printplaatje de brul van een musclecar willen meegeven is dat vooral sneu. Kappen dus met die onzin. Geblazen motoren maken minder herrie, daar valt prima mee te leven. En wanneer je als fabrikant een lekker klinkende turbotor wil, doe een telefoontje naar Akrapovic.

Geen presentatie van een nieuw model ontkomt nog aan de meest lege term van dit moment. Of het nu om een bescheiden b-segmenter gaat of een sportsedan van boven de ton; allemaal zijn het ‘emotioneel geladen’ ontwerpen.

Natuurlijk is het fijn dat elke volumeproducent tegenwoordig wil dat zijn auto een beetje sportief rijdt. Maar het is allemaal een beetje uit de hand gelopen. Waarom bouwt zelfs de traditionele aanbieder van de fijnst rijdende zwevende tapijtjes tegenwoordig auto’s met een knalhard onderstel? Om die onder het label DS op de markt te brengen. Dus fabrikanten, stop in 2016 met het klonen van BMW’s en zet weer onderstellen neer die passen bij uw eigen merkidentiteit.

Krankzinnige klassiekerprijzen

Ooit begon de klassiekerhobby als methode om voor relatief weinig een snelle auto te rijden. Het valt bijna niet meer voor te stellen, maar zo kochten autogekken in de jaren zestig Bugatti’s, Rileys en vooroorlogse BMW’s als de 328. Lang ging dit zo door totdat wereldwijde gekte de prijzen eind jaren tachtig deed pieken. We dachten dat het daarna nooit meer zo dwaas zou worden. Maar de afgelopen jaren bewezen anders. Volgens kenners begint het verstand langzaam terug te keren en stabiliseren prijzen. Als die trend doorzet, zou het zomaar weer leuk kunnen worden wanneer het op klassiekerbeurzen niet meer alleen gaat over hoeveel die kost.

Milieuzones

In een land dat je van west naar oost binnen anderhalf uur doorrijdt, zou je denken dat het moet lukken om een uniform milieubeleid voor auto’s te ontwikkelen.  Maar nee…  Gemeentebesturen die zeggen het beste met ons voor te hebben, zijn allemaal zelfstandig aan de slag gegaan om de luchtkwaliteit in hun stad te verbeteren. Het resultaat: een beginnende lappendeken van milieuzones die start in Utrecht en een vervolg moet krijgen in Rotterdam. Precies; de havenstad aan de rand van de Botlek waar zeeschepen aanmeren die worden aangedreven door nogal vieze motoren. Daar dus mogen dieselauto’s van voor 2001 zoals de extreme zuinige Lupo 3L niet meer naar binnen. Net als benzineauto’s van voor ’92; ook al rijden ze op het bijzonder schone LPG. Tegenstanders spreken van symboolpolitiek. Beter kunnen wij het niet formuleren. Gelukkig heeft een meerderheid van de Tweede Kamer zich inmiddels tegen de zones uitgesproken. Het zou dus kunnen dat in 2016 het hele verhaal weer tot het verleden behoort.