Vanaf 2021 moet elke nieuwe auto zijn echte CO2 -uitstoot doorgeven aan de Europese Unie. Dit is bedoeld om het verschil tussen opgegeven data en werkelijk verbruik in kaart te brengen, maar deskundigen zeggen dat het ook gebruikt kan worden voor een CO2-taks.

File A4


Met de invoering van de WLTP-cyclus liggen de werkelijke verbruikscijfers en de door de fabrikant opgegeven cijfers een stukje dichterbij elkaar. Maar er ongetwijfeld nog een verschil. Omdat verschil op te sporen moeten autofabrikanten een zogenaamde OBFCM (On-Board Fuel Consumption Meter) in hun nieuwe voertuigen bouwen. Deze meet het actuele verbruik van het voertuig en geeft deze door aan de EU. Die verzameld de cijfers en legt deze naast de door de fabrikant opgegeven data. Aan de hand van het verschil kan het wel of geen straffen opleggen. Een prima idee waardoor autobouwers ook nog eens gestimuleerd worden om auto's te maken die in de werkelijkheid ook echt zuinig zijn. Geen auto's die het op papier goed doen.

€400

Het initiatief van de EU kan de automobilist flink wat geld gaan besparen. Het ICCT (International Council on Clean Transportation) berekende namelijk dat het gat tussen werkelijk verbruik en opgegeven verbruik ongeveer 39% is. Dat houdt vervolgens in dat de automobilist €400 per jaar meer kwijt is dan verwacht. De instantie gaat nog verder en beweert dat dit gat voor de nodige financiële schade leidt. Niet alleen bij de eigenaar van de auto, maar ook bij de rest van de samenleving.

CO2-taks

Het Duitse Dagblad Der Spiegel schets een heel ander beeld bij de invoering van de OBFCM. Volgens experts die de krant sprak kan de precieze meting leiden tot extra kosten voor de automobilist in de vorm van een CO2-taks. De EU kan er namelijk voor kiezen om de ingestuurde data te gebruiken om te kijken of de bestuurder een beetje zuinig rijdt. Doet hij dit niet, en stijgt zijn uitstoot boven het gemiddelde, dan kan de EU hiervoor extra kosten in rekening gaan brengen.

Maar zo ver zijn we gelukkig nog niet. Het systeem wordt pas in 2021 ingevoerd en zal dan eerst gedurende 5 jaar getest worden. Er moet immers eerst gekeken worden of het geheel wel de gewenste resultaten oplevert. En daar komt nog een probleem bij, want op dit moment is het nog onduidelijk hoe de OBGCM zijn verzamelde gegevens naar de EU moet sturen. Technisch is dit namelijk nog niet mogelijk. Met enige bureaucratische vertraging moet het systeem in 2030 in gebruik genomen worden.