Autovisie Uw Garage 15 aug 2026, 09:00

Leestijd: 6 minuten

Harm (53) heeft een bijzondere Tjaffer: “Het liefst rij ik zonder deuren”

Al op de AutoRAI viel Harm Noorman voor de Mega Tjaffer. Een paar jaar geleden heeft hij er een gekocht. Een versie die de fabriek nooit geleverd heeft.

Ik heb deze Mega Tjaffer, zoals-ie in Nederland heet, voor het eerst gezien op de AutoRAI, volgens mij was het in 1993, en toen vond ik het gelijk al een leuke auto. Alleen had ik toen niet het geld om er één te kunnen kopen. In de buurt waar we vroeger woonden, was iemand die een Tjaffer had, dus die zag ik af en toe staan.

Fun- én toerauto

En dan dacht ik: dat is toch een leuke auto. Omdat je er een heleboel dingen mee kan. Je kan de dakpanelen eruit halen, de hardtop kan eraf, de deuren zijn uitneembaar, en dan heb je echt een redelijke funauto.

Een paar jaar geleden kwam ik dit snoepje tegen op Marktplaats en nu is-ie van mij. En als het aan mij ligt, gaat hij nooit meer weg. In de advertentietekst viel mijn oog op het feit dat hij een automaat had. Bijzonder, want officieel zijn ze nooit geleverd met een automaat.

Toen ik ging kijken naar de auto, stond hij op een groot boerenerf. Ik ging samen met mijn zoon proefrijden en zodra ik de dijk op reed, zei ik al tegen mijn zoon: ‘Ja, dit is hem.’ We hebben voor de vorm nog even een rondje door de omgeving gereden, maar eigenlijk wist ik het al toen ik hem startte en wegreed. Toen ik de auto net had, moest ik een cadeautje ophalen in Apeldoorn en heb ik de Tjaffer gepakt, helemaal open, dus zonder dakpanelen erop en deuren.

premiumKia K4 Sportswagon is een ‘ouderwetse’ station, maar wil Nederland die nog?

Een hardtop had ik toen nog niet. Maar het vroor wel een graad of 3-4, dus met een dikke jas aan, muts op en een fleecedekentje over mijn benen en het kacheltje op stand ‘levensgevaarlijk’ ben ik richting Apeldoorn gereden. Dat was een rit om niet te vergeten. Het was geweldig! Veel blikken van: wat is die mafketel aan het doen? Maar ja, als je het hebt, moet je het ook gebruiken.

We hebben ook wel eens ermee door de regen gereden, dus niet heel erg lekker, maar zolang je rijdt, blijf je droog. En ik vind het lekker om als het kan open te rijden. Het liefst zou ik ook altijd de deuren eraf halen, maar dat is niet altijd mogelijk. Maar het geeft wel een heerlijk vrij gevoel.

Mega was een merk van Aixam, dat we kennen van de brommobielen. Er zijn er ongeveer 1.100 van gemaakt. De Nederlandse importeur heeft er 150 naar Nederland gehaald en een onbekend aantal is grijs geïmporteerd. Dit is één van die ‘grijze’.

Wat mijn Mega Tjaffer (ook wel Mega Club genoemd) speciaal maakt, is dat hij dus een automatische versnellingsbak heeft. Die is ingebouwd door een vriend van de vorige eigenaresse. Zij kon niet met een handgeschakelde auto overweg. En dat rijdt heerlijk! Het is echt een toerwagen.

Vaak werd de Mega Tjaffer in twee kleuren geleverd, veelal wit met een contrasterende kleur, maar dit was wel zo’n beetje de kleurstelling die het meest geleverd is. Ik wilde hem eerst gaan wrappen of spuiten, maar toen zei mijn vrouw: ‘Nee, ik vind de kleur heel erg leuk’, dus toen heb ik het maar zo gelaten. En inmiddels ben ik een redelijke fan van deze kleurstelling.

Ik heb er ook nog een zomerdak bij. Wat een leuke bijkomstigheid is: als je de hardtop erop hebt, dan heb je een achterklep. Het onderste deel ervan kan naar beneden, zodat je altijd een buitenstoel bij je hebt en dan zit je vrij droog onder het bovenste deel.

Het interieur is heel basic. De klokkenwinkel is van een Saxo, omdat deze motor uit de Saxo komt, dus ik heb in tegenstelling tot een heleboel mensen – die een AX-motor in hun Tjaffer hebben – wel een toerenteller. En omdat het een automaat is, heb ik ook een startonderbreker.

Omdat je nergens ruimte hebt om luidsprekers in te bouwen, heb ik zelf van hout een soort luidsprekerbox gemaakt. Zo kan ik toch muziek luisteren, als-ie tenminste boven het windgeruis uitkomt. De vloer is van hetzelfde plastic als de carrosserie, en daar zitten afwateringsgaatjes in. Als je in een stortbui terechtkomt, gaat het water er dus weer uit, want anders zit je in een badkuip met water van 30 centimeter diep.

Lange ritten

Ik ben zo’n twee jaar geleden met deze auto naar de international Mini Meeting in Duitsland geweest. Want ik had geen rijdende Mini op dat moment. Ik heb de organisatie gevraagd of ik met deze auto mocht komen, en ik was meer dan welkom. De afstand bleek voor de auto én ons geen bezwaar, want Frans veercomfort, Franse stoelen en inmiddels een hardtop: dat ging perfect.

Verleden jaar zijn mijn zoon en ik ook naar een Mini-bijeenkomst geweest in Frankrijk. Toen hebben we in zeven dagen tijd inclusief Nederland zes landen aangedaan en ook dat ging prima.

Elke auto heeft zijn nukken. Deze heeft zelfs de vervelende eigenschap dat hij af en toe niet wil starten en dat kwaaltje heeft-ie vaak bij een tankstop. Dat is dan soms wel spannend: doet hij het of doet hij het niet? Negen van de tien keer wel, maar soms moet je even wachten en dan doet hij het weer.

Dankzij de automaat, maken files me niets uit. Ik hoef alleen maar mijn rempedaal los te laten. Dat maakt het voor mij toch wel een reiswagen. Ik vind dat elke auto een naam verdient en die van mij heb ik liefkozend Snoopy genoemd, al zijn er daar meer van.

Ik heb op de panelen net voor de deur een sticker gemaakt met Snoopy en het Mega-logo. Snoopy staat ook op het dashboard en als je heel goed kijkt eveneens op het stuur. Daar heb je het Mega-logo en daar staat heel klein Snoopy onder.

In de motorruimte kan je mooi zien dat het hele frame gegalvaniseerd is, dus het is in principe roestvrij. Het maakt dan ook niet uit als je in de winter een keertje door de pekel heen rijdt, want daar kan hij tegen. De body is namelijk helemaal van kunststof.

De Tjaffer heeft enkele onderdelen van andere auto’s geleend. Zo heb ik me laten vertellen dat de knipperlichten van een Renault Express zijn. De voorruit is van een Citroën C15 of Visa. Maar wat je haast niet meer kan vinden of waarvoor je heel diep in de buidel moet tasten, dat zijn de koplampen.

Op een gegeven moment was bij één van de koplampen het glas eraf gevallen. Op internet waren die lampen nergens te vinden. Uiteindelijk heb ik online lampen gevonden die qua formaat overeenkwamen. Samen met een buurman heb ik een achterkantje 3D-geprint, zodat de lampen die ik gekocht had, gemonteerd konden worden op de originele afstelpunten.

Het was heel spannend, want hij moest naar de apk, maar de lampen zaten er nog niet in. Uiteindelijk heb ik de lampen erin gezet en zo goed mogelijk afgesteld. De keurmeester keek ernaar en zegt: ‘Nou prima.’ Ik zei: ‘Niet slecht hè, voor zelfgemaakte lampen?’

Toen keek die man naar me met een uitdrukking van: waar heb jij het over? Toen de auto eenmaal goedgekeurd was, heb ik hem het verhaal verteld en hij zei: ‘Dat heb je dan prima gedaan.’ De achterlichten zijn van Hella en er is me verteld dat die hamburgerlampen worden genoemd. Je komt ze veel tegen op vrachtwagenaanhangers, trailers, maar ook in de kitkar-wereld.