Autovisie Uw Garage Bijgewerkt: 13 feb 2026, 16:49

Leestijd: 5 minuten

Jan (31) restaureerde zelf 53 jaar oude Land Rover: “Ik hecht veel waarde aan originaliteit”

Na tal van andere automerken gereden te hebben, kwam Jan Dootjes (31) terug bij het merk van zijn eerste auto: Land Rover.

Jan vertelt in dit artikel zelf hoe hij bij deze auto terechtkwam. Meer van dit soort verhalen lezen (en zien)? Dat kan in de Autovisie-rubriek Uw Garage.

Land Rover als eerste auto

“Het is begonnen toen ik mijn eerste auto kocht, toen ik 19 was. Dat was een Land Rover 109 uit ’77. Ik had de ballen verstand van de techniek. Alleen door de kennis van mijn vader heb ik in de loop der jaren steeds meer kennis opgedaan. Hij heeft me veel geholpen, maar ook heel vaak vrijgelaten. Dan vind je zelf dingen uit en ontdek je dat het internet vol staat met kennis. En je sluit je aan bij online forums en dan zijn heel veel mensen bereid om je te helpen met het delen van kennis.”

“Door het doen van dingen kom je erachter wat werkt en wat niet. Er gaat wel eens wat kapot en dan moet je wel weer nieuw kopen, maar je wordt er steeds handiger in. Zo word je steeds bekender in de wereld van de auto’s en dan denk ik: ja die is ook wel mooi en op het laatst heb je dan de auto zo ver dat je denkt: nu is-ie wel helemaal zoals ik hem wil.”

Aad (40) bouwde Mercedes-dieselmotor in klassieke Camaro: “Ruim 3 bar turbodruk”

“Maar dan hou ik hem juist niet. Dan wil ik juist weer wat anders hebben om opnieuw te beginnen. Dat is voor mij de hele charme van het auto’s restaureren: de zoektocht daarnaar, het aanschaffen, helemaal nalopen – dat vind ik mooi. De techniek van iedere auto is compleet anders en dat spreekt mij ook aan. Ik ben niet merkgebonden. Duits en Engels hebben mijn voorkeur wel een beetje, Frans heb ik niet zoveel.”

Een Porsche 930 voor m’n 30ste

“Die eerste auto heb ik heel lang gehad, een jaar of 5-6 jaar. Voor mijn doen is dat heel lang, want de meeste hou ik een jaar. Daarna heb ik verschillende andere Land Rovers gehad, en een BMW. Een 1602, wel een heel mooie auto. Op een zomeravond was ik aan het rijden en werd ik ingehaald door een Porsche 911. En in één keer ging mij de knop om en dacht ik: ja, een Porsche 911, dat is zo’n mooie auto! Dus daar ging ik naar op zoek.”

Ik kwam er eentje tegen die mijn budget net toeliet. Maar hij reed niet, er zat geen kenteken bij, dus dat was echt een gok. Als je die auto niet kent, weet je ook niet waar je moet kijken. Maar het bleek een heel goede auto te zijn. Ik heb de motor laten reviseren. Verder deed ik de gebruikelijke dingen zelf. Uiteindelijk had ik een goed rijdende auto.”

“Maar in de 911-wereld is een 930 de jongensdroom. En mijn streven werd: een 930 voor mijn 30e. Dus moest die 2.7 weg. Ik heb ‘m geadverteerd en hij was vrij snel verkocht. Dus er kwam een budget vrij. In Duitsland heb ik een goeie gevonden bij een bedrijf. Hij moest volledig worden nagekeken en daar was de prijs ook naar. Ook daar heb ik weer een zomer lang van genoten. Daarna was ik er wel op uitgekeken en dan ga je weer op zoek naar wat anders.”

Terug naar het begin

“Tussendoor nog wat andere auto’s gehad, vooroorlogs, dwergauto’s, Mini Coopers, maar toen kwam toch weer dat verlangen opzetten naar een Land Rover. Het blijft een superinteressante auto als je hem zo ziet rijden, met dat silhouet, die grote koplampen…”

“Ik begon te zoeken en was toevallig jarig die dag. Deze Land Rover kwam net op Marktplaats te staan. Ik denk: die doe ik mezelf cadeau. Het was echt een project, je kon er niet mee rijden. Er zat geen APK op, het ding had heel lang stilgestaan en hij was gewoon op. Technisch was alles achteruitgegaan en hij was groen uitgeslagen. Aan het chassis was hier en daar al gelast, het schutbord was echt compleet verrot. Dus hij moest uit elkaar. Ik heb er een nieuw schutbord bij gezocht, een gegalvaniseerd exemplaar. Ook de deuren waren allemaal verrot, die zijn er allemaal nieuw ingekomen.”

Verdient jouw auto een plekje in Autovisie Magazine? Geef hem op!

“Motorisch was-ie top, de bak ook, die was al eens gereviseerd. Ik zag het als een kans, ik vond het ook een leuke uitvoering: marineblauw, een station en onverprutst, dus geen spatbordverbreders erop en ook geen traanplaten, geen lpg. Nee, gewoon zoals deze Land Rover in 1973 de fabriek verlaten had. Zo staat-ie hier nu ook, dus compleet met het interieur zoals het hoort, het hemeltje, de deurbekleding en alles wat je ziet. Op het moment liggen de achterstoelen bij de autobekleder. De rugleuningen worden bekleed. Die waren origineel, maar zo uitgedroogd dat het niet meer netjes was. Dat laat ik doen, want dat kan ik zelf niet. Ik heb er al wat kilometers in gemaakt. Hij houdt zich goed.”