Jaco Bijlsma Uw Garage 7 feb 2026bijgewerkt: 13 feb 2026, 15:24

Leestijd: 4 minuten

Ed (61) heeft unieke Volkswagen met roestplekjes: “Wanneer wordt-ie opgeknapt vragen mensen regelmatig”

De soundtrack van Ed Wittes jeugd was het motorgeluid van luchtgekoelde Volkswagen-boxers, want zijn vader verkocht Volkswagens en had er vele.

Mijn vader heeft van dit type de eerste hier op het eiland verkocht. Deze Type 3 is tot en met 1972 gemaakt. Ik ben van 1964, maar kan me ze uit mijn jeugd niet herinneren. Ik heb gekozen voor deze auto, omdat ik altijd wel Volkswagenminded ben geweest.

De vormgeving en dat luchtgekoelde motorgeluid is fantastisch

De ronde vormgeving van oude Volkswagens en dat luchtgekoelde motorgeluid vind ik fantastisch. Dat komt ook wel door mijn jeugd, want mijn vader heeft heel wat Kevers gehad en ook een VW-busje omgebouwd tot camper. Zelf heb ik 16 jaar een T4 California-camperbus gehad. Ik ben nu 61 en had me voorgenomen om op mijn zestigste een leuke oude auto te kopen en een dagje minder te gaan werken. Dan begin je met oriënteren en toen zag ik al vrij snel deze staan. Ik zei tegen mijn vrouw: “Het is weliswaar een jaar eerder dan gepland, maar ik ga wel kijken.”

Al snel kwam ik tot de conclusie: dit is hem. Ik vind hem leuk omdat hij bijzonder gemaakt is, deels door de tijd, maar ook door wat er allemaal aan en op is gebouwd. Hoe ik deze stijl noem? Ratlook, rustlook, maar ook patina. Het is een combinatie. Omdat hij wat lager staat, is het een beetje de stijl die je in Californië ziet, de Cal-look dus. Maar daar hoort eigenlijk een dikkere motor bij. Een jaar of vijftien geleden zag ik hier voor het eerst een Kever die er ongeveer zo uitzag.

Kia maakt van de PV5 ineens een pick-up, komt hij ook naar Nederland?

Ik vond die stijl meteen heel leuk. In eerste instantie dacht ik, zoals veel mensen nu nog: daar moet nog wel wat aan gebeuren. Vandaar ook die sticker achterop met het antwoord op de meest gestelde vraag. Ik ben ook een beetje zo opgegroeid, ik heb een broer die 15 jaar ouder is en die heeft een Goggomobil, een Simca 1000 en een Kever gehad, allemaal met lampen erop en rallystrepen. Met het idee: je koopt een auto en maakt er iets leuks van door er zaken aan toe te voegen.

Hoe is Ed op de Volkswagen 1600 uitgekomen?

Hoe ik op dit type uitgekomen ben? Op het Aircooled Winterfest zag ik veel Volkswagen-busjes en daar ben ik altijd gek op geweest. Helaas zijn die dingen zo’n hype geworden, dat ze onbetaalbaar zijn geworden. En van Kevers zijn er zoveel, die vond ik niet speciaal genoeg. Toen zag ik deze auto en dit model vind ik een stuk aparter, maar toch is hij ook luchtgekoeld. Het had ook een Variant mogen zijn, want die is nog wat praktischer. Het ponton-model, de sedan zeg maar, spreekt mij minder aan. Toen ik deze Fastback zag, heb ik toegehapt toen hij met deze motor werd aangeboden en de prijs wat aantrekkelijker was geworden. Eigenlijk ging ik er toen op af met een enorme roze bril op. Ik ben erheen gereden, heb afgerekend en heb hem meegenomen.

Nederlandse politie deelt beelden van krankzinnige achtervolging Peugeot 206 door woonwijk

Achteraf dacht ik wel: ik heb hem niet eens op de brug gehad. Wel had ik foto’s gezien van de onderkant en een proefrit gemaakt. Die man zei ook toen al: ‘Je moet lekker een paar jaar zo met die auto gaan rijden als je hem leuk vindt, maar je moet hem niet helemaal gaan restaureren.’ Ik kan dat zelf ook niet en als je dat moet laten doen, is het niet te betalen. Dat restaureren was ik ook niet van plan; ik wil er juist zó mee rijden. Omdat de motor al gereviseerd was, had ik ook geen zorgen over de techniek. Wel heb ik de mazzel dat ik een oude buurjongen als vriend heb, die automonteur is geweest.

Die weet nog wat contactpuntjes zijn en hoe je twee carburateurs synchroon afstelt. Dat heeft hij netjes gedaan en als ik technisch wat heb, mag ik altijd bij hem aankloppen. Er zijn ook veel bedrijven rond deze klassieke Volkswagens waar je terecht kunt. Dat vind ik eigenlijk net zo leuk als het hebben van de auto: al die mensen die je ontmoet en leert kennen. Het wereldje rond die klassieke Volkswagens spreekt me aan; het zijn allemaal wel creatieve, vrije geesten.

In elk geval is dat zo bij de Keverclub, waar ik lid van ben. Er is ook een club van puristen en daar moeten alle schroefjes en spiegeltjes kloppen; die vinden het helemaal niet leuk zoals mijn auto eruitziet. Er zijn Facebook-groepen rond deze types en daar worden wel onderdelen aangeboden, maar plaatwerk is heel moeilijk te krijgen. De grootste onderdelenleveranciers zitten in Duitsland en in de VS en die aten soms wel eens zelf plaatwerkdelen en inzetstukken maken. De belangrijkste vloerdelen die roesten, zijn wel te krijgen. Motoronderdelen en schakelaars bijvoorbeeld zijn makkelijker te krijgen, omdat ze voor meer modellen zijn gebruikt. Vroeger was de carrosserieprotectie minder. Daarom zie je veel import uit Scandinavië, want daar strooien ze met zand in plaats van zout en blijven de auto’s beter bewaard. Al met al ben ik heel tevreden met mijn auto. Regelmatig ga ik na het werk ’s avonds een rondje rijden en ik bezoek van april tot oktober onze maandelijkse clubmeeting en diverse oldtimerevenementen.