Stijn Kuster Uw Garage 28 feb 2026, 09:00

Leestijd: 3 minuten

Dorus (29) zette een slijptol in zijn oldtimer: “Hij zat nog in zijn originele lak”

Je moet even een drempel over om de slijptol in een auto te zetten, maar daarna voel je veel vrijheid. Dorus van Winden probeert daarbij het ontwerp van een auto te versterken. 

Per ongeluk kwam ik uit op Ford. Ford is namelijk in de custom cultuur een veelgebruikte auto. Ik denk omdat het een soort working class-auto is. Het merk was sterk erop gericht om goedkoop, simpel en doeltreffend te zijn. En de lijnen kloppen bij die oude Fords. Overigens zijn dat geen makkelijke auto’s om te rijden.

Slijptol in zijn oldtimer

Vaak kochten jonge gasten in de VS eind jaren 40 of begin jaren 50 op hun 16^e, 17^e, 18e een waardeloze auto. Dat was dan een A-Ford, want A-Fords waren er toen in overvloed. Dan staken ze hun geld in een dikke motor en zaagden ze het dak eraf en dan was je de koning van het schoolplein. Mij spreekt de eenvoud aan in Fords.  

De rode Ford, mijn eerste Amerikaan, had ik eerder dan de A-Ford. Ik had toen een project gedaan met een kunstenaar en daar goed aan verdiend. Daardoor werd het ineens mogelijk om meer uit te geven aan een auto en iets vets. Ik droomde toen van een custom, een Amerikaan. Amerikanen van voor 1955 spreken mij het meeste aan. Ze zijn dan nog niet bekrachtigd en hebben nog geen automaat – echt pure mechanische auto’s. Deze rode Ford kwam op mijn pad en ik ben ervoor gegaan. 

Nadat ik die rijdend had gemaakt en standaard gehouden, heb ik die A-Ford gekocht. Die zag ik op Marktplaats staan en het was eigenlijk alleen een carrosserie en een chassis. De rest zat er niet bij of incompleet, maar de lak was origineel. Zodoende heb ik ook die gekocht, met het idee: dit is een makkelijker project om de zaag in te zetten dan die rode.  

Dorus deed nooit een auto-opleiding

Ik heb nooit een auto-opleiding gedaan, ook niet in plaatwerken. Ik had een beeld voor ogen van hoe hij moest worden dan keek ik al doende hoe ik daar kom. In die spatborden en treeplanken zitten bijvoorbeeld allemaal verzetjes en lijnen. Tja, die kon ik niet maken, daar had ik niet de machines voor om dat netjes te doen. Dus heb ik een apparaat gekocht waarmee je dat wel kan doen en me die vaardigheid eigen gemaakt via YouTube. Hetzelfde geldt voor het interieur. Er moest weer een interieur in komen, linksom of rechtsom, dus dan maar een naaimachine kopen en via YouTube proberen het je eigen te maken.  

Het interieur is rood, de wielen en het motorblok ook. Het is grappig hoe dat ontstaan is, want ik had dus die rode Ford staan. Bij die A-Ford had ik enkel stalen spaakvelgen zonder banden. Hij heeft eerst een tijd op die velgen gestaan en toen dacht ik op een gegeven moment: die velgen zijn eigenlijk bijna dezelfde als wat origineel op die rode Ford zit. Dus om te bepalen wat voor bandenmaat eronder moest en of het whitewalls moesten zijn of niet, had ik die wielen van die rode Ford er even onder gezet. Maar dat rood stond er toevallig heel goed bij. Zo zijn de wielen dus die kleur rood geworden. Vervolgens heb ik het blok ook rood gespoten. 

Stellantis verliest 4.000 euro per verkochte auto: concern tientallen miljarden in de min

Daarmee had je vanzelf een kleurenschema bereikt. Het crèmekleurige van de whitewall-banden zit ook in het interieur en het rood is van de wielen. Zo heb ik met die drie kleuren de hele auto opgebouwd. De firewall achter de motor (het schutbord, red.) was vrij lelijk, en daarom heb ik die ook in crèmekleur geverfd. Zo is de auto gaandeweg ontstaan. Ergens is het meer het boetseren van een auto. Gewoon beginnen en al doende kijken wat er werkt of niet. Maar ik heb wel heel duidelijk een beeld van hoe het ongeveer moet worden en dat vindt zijn weg dan wel.