Met een Ferrari naar de top van de grootste vulkaan van Europa!
De perfecte weg vraagt om de perfecte auto: de laatst overgebleven Grand Tourer met ongeblazen V12 in de neus, ontmoet de hoogste bergpas van het Centraal Massief.
Als je de uitdaging krijgt om in Parijs een Ferrari naar keuze op te halen, waarmee je in drie dagen 1.500 kilometer mag rijden: wat doe je dan? De Vogezen zijn afgezaagd en druk, de Alpen net te ver weg. Blijft over: het Centraal Massief. Het vulkanisch gebergte in het centraal-zuidelijke deel van Frankrijk waarvan de eerste uitlopers op een kilometer of 400 van de Franse hoofdstad liggen. Nog relatief onontdekt, maar barstensvol met enkele van de mooiste stuurmanswegen van heel ’t continent.
Naar de top van de Cantal-vulkaan
Misschien wel het mooiste stuk bevindt zich op en rondom de Cantal-vulkaan. Europa’s grootste stratovulkaan die vele miljoenen jaren geleden uit het landschap oprees, uitgeblust raakte en waaruit de flanken tijdens de ijstijd door gletsjers een zevental valleien werden uitgesleten.
Tegenwoordig is de top van de vulkaan te beklimmen via drie routes die elkaar op de top tegenkomen. Deze ‘Pas de Peyrol’ is de hoogste bergpas van het Centraal Massief op een hoogte van 1.588 meter.
Dit is de eerste Ferrari met drie pedalen sinds 2014 (maar hij heeft géén handbak)
Het bijzondere van dit gebied is dat elk van de valleien qua omgeving en wegennet weer een heel ander karakter heeft, waardoor je je op één dag op uiteenlopende locaties waant. De dichtbegroeide westkant is één van de natste plekken van Frankrijk, de top is kaal als het hooggebergte boven de boomgrens en aan de oostkant reiken uitgestrekte, overzichtelijke asfaltlinten tot ver in het dal.
Ferrari 12Cilindri als ultieme GT
Zo’n mooi stuurmansgebied vraagt om een auto van formaat ter verkenning. Het instappertje van Ferrari is al fenomenaal, maar wat te denken van de vijf ton kostende 12Cilindri? Een auto die enerzijds verrassend comfortabel uit de hoek kan komen voor die saaie snelwegkilometers richting de bergen, en eenmaal daar aangekomen met een paar handelingen tot een raceauto voor de straat kan worden getransformeerd.
Met een 830 pk twaalfcilinder die 9.500 toeren voor je wil draaien en al z’n vermogen via de achterwielen aan de straat probeert te slijten. Gelukkig krijg je daarvoor hulp van de meest geavanceerde rijhulpsystemen uit de industrie, die als het ware voorspellen hoeveel grip de achterbanden hebben. Genoeg reden voor een ontmoeting van de ultieme GT en één van de mooiste nog onontdekte stuurmansregio’s van Europa.
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.autovisie.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2024%2F05%2Fa20221101-claudia-1604.jpg)
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.autovisie.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F08%2FMG_0214-12Cilindri-ChristianKalse-12Cilindri-ChristianKalse.jpg)
:format(jpeg):background_color(fff)/https%3A%2F%2Fwww.autovisie.nl%2Fwp-content%2Fuploads%2F2026%2F08%2FMG_0359-12Cilindri-ChristianKalse-12Cilindri-ChristianKalse.jpg)