Dennis Wilman Video 4 sep 2019, 08:01

Leestijd: 2 minuten

Opel Astra 2019 | Eerste Testnotitie | VIDEO

Het duurt nog even voor we de volledig nieuwe Opel Astra te zien krijgen. Het merk trakteert ons nu op een facelift. Hoe diepgaand die is vertelt Dries je.

Hoewel de ontwikkeling van een volledig nieuwe Astra onder de vleugels van PSA in volle gang is, duurt de introductie ervan te lang om op te wachten. Niet in de laatste plaats omdat Opel net als alle andere merken druk bezig is om de gemiddelde uitstoot van het wagenpark onder de 95 g/km te krijgen. Dus lag de focus bij de Opel Astra facelift ook vooral op het terugbrengen van het verbruik met de introductie van een compleet nieuwe driecilinder motorenfamilie. Een nieuw infotainmentsysteem (uit de Insignia), betere camera’s voor achteruitkijken en voetgangerdetectie, en een paar opties zoals een verwarmbare voorruit en draadloos telefoonladen zijn aan de optielijst toegevoegd. En, oh ja, het plaat- en plasticwerk werd met minimale inspanningen gemodificeerd om mensen in elk geval het idee te geven dat ze in een compleet nieuwe auto rijden.

Soepel en traploos

Zoals praktisch elke moderne turbomotor, voelen ook deze 1.2T’s ietwat loom aan, maar zit er zodra ze op stoom komen best wel vermogen in. De combinatie met de automaat is de fijnste, omdat je daarbij vrijwel niet met de logheid wordt geconfronteerd. De continu variabele automaat is soepel en traploos bij rustig rijden, en schakelt over op voorgeprogrammeerde verzetten zodra je veel vermogen gaat vragen. De diesel hebben we uitsluitend kunnen proberen met de optionele negentrapsautomaat die ‘m vanwege het hogere verbruik vrij prijzig maakt in Nederland. Behalve dat de motor wat brommerig is bij het lage toerental waar de bak ‘m in probeert te houden en de automaat zelf niet altijd even vlot reageert, is de combinatie op zich soepel en blijkt 122 pk toch voldoende om fatsoenlijk in te kunnen voegen.

Onderhoudend weggedrag

Het onderstel toont aan dat je niet per se een multilink achteras nodig hebt om een lichtvoetig weggedrag te combineren met redelijk afrolcomfort. Het lage gewicht van de driecilinder in de neus is goed merkbaar want de Astra verandert gewillig van richting en blijkt behoorlijk wat snelheid in bochten te kunnen ontwikkelen voordat je begint te glijden. Er is niet die dynamisch meesturende achterkant van een Focus, maar wel een volwassen en onderhoudend weggedrag. Zo blijkt al met al dat de vernieuwde Astra een soort ultieme middenmoter is. Op geen enkel vlak leidend, maar uit alles spreekt wel dat Opel al langer dan vandaag middenklassers voor de massa ontwikkelt. Hij valt namelijk nergens echt door de mand.