Remco Slump Occasion Battle 12 okt 2025, 16:03

Leestijd: 3 minuten

Met deze (geflopte) Amerikaanse occasions steel je de show

Laten we het glas heffen. Want de mannen en vrouwen die ooit de productie van de Chevrolet SSR en Plymouth Prowler hebben goedgekeurd, verdienen een toost. Waarom? Omdat ze moeten hebben geweten dat de auto’s zouden floppen en tóch hebben doorgezet. Met deze vreemde occasions steel je nog altijd de show.

Het is januari 1993. Donald Trump wijst Kevin McAllister de weg in Home Alone 2: Lost in New York en Bill Clinton legt de presidentiële eed af. In het ijskoude Detroit staan lange rijen voor de ingang van het Cobo Center, waar traditiegetrouw de North American International Auto Show wordt gehouden. De grote ster op de beursvloer is een spectaculaire concept-car van een merk waarvan niemand het verwacht, het oersaaie Plymouth.

Plymouth Prowler is tot leven gekomen conceptcar

Is de Plymouth Prowler mooi? Daar zijn de meningen over verdeeld, maar opvallend is de moderne ode aan de klassieke hot rod zeker. De reacties van pers en publiek zijn in ieder geval lovend, wat Bob Lutz, de toenmalige productbaas van Chrysler, ertoe brengt om de Prowler het groene licht te geven. Voor de designers van Plymouth betekent de opgestoken duim van Lutz echter een probleem. Ze hebben de Prowler ontworpen als lichtgewicht studiemodel met een aluminium carrosserie en meer eigenlijk niet. Daarom zit de productieversie vol compromissen. Fans willen een V8, maar krijgen een V6. En praktisch is de Prowler allerminst, met een kofferbak waarin hooguit een stapeltje Autovisies past.

Kopers staan in 1997 dan ook niet in de rij. De enige kleur die Plymouth aanbiedt, is paars en van het vermogen van 217 pk uit een 3,5-liter Chrysler-motor wordt niemand blij. In een poging de Prowler populairder te maken, voegt Plymouth twee jaar later een aantal kleuren toe: geel, zwart en rood. Daarbij krijgt het model een aluminium high output-V6 onder de kap, die uit dezelfde cilinderinhoud 257 pk haalt.

Nu betaalbare droomauto’s? Corvette C6 vs. Porsche 911-occasion

In de optielijst verschijnt ineens een trekhaak, waar een speciale trailer achter kan, die in de autokleur is gespoten en extra bagageruimte biedt. De aanhangwagen kost 5.000 dollar en is zodanig gestileerd dat-ie sterk op de achterkant van de Plymouth lijkt. Hij heeft bovendien dezelfde lichtmetalen wielen, maar dan in de maat 15 inch. Dat de Prowler zo’n bijzondere stance heeft, komt door het feit dat hij vóór op 17-inch wielen rolt en achter op 20-inchers.  

Chevrolet SSR als dieptepunt van ‘retro car epidemic’

De Plymouth Prowler was de aanjager van een duidelijke trend: vooruitblikken door terug te kijken. Hij maakte de jaren dertig en vijftig heel even cool en bereidde de weg voor onder meer de Chevrolet HHR en de elfde generatie Ford Thunderbird. Het absolute hoogtepunt – of onbetwiste dieptepunt – van de ‘retro car epidemic’, zoals Amerikanen de jaren na 2000 nu noemen, was echter de Chevrolet SSR, waarvan we nauwelijks kunnen begrijpen dat ruim 24.000 mensen er meer dan 42.000 dollar voor hebben betaald. 

De typeaanduiding SSR staat voor ‘Super Sport Roadster’. Pardon? We hebben het hier toch over een twee ton wegende pick-up op een separaat ladderchassis? Inderdaad. Daarom dacht in het jaar 2000 ook niemand dat Chevrolet zijn conceptmodel in productie zou nemen. De combinatie tussen een cabriolet, een sportwagen en een truck is immers een contradictio in terminis waar maar weinig consumenten op zitten te wachten.

Sportcoupé voor 20.000 euro: Ford Mustang GT vs. Nissan 350Z

Want in feite combineert de SSR eigenschappen die niet verenigbaar zijn. Een sportwagen moet stijf en licht zijn (wat de Chevrolet niet is) en als bedrijfsauto is de pick-up niet bruikbaar genoeg. Daarbij is er weinig ‘Super Sport’ aan zijn Trailblazer-platform, zijn viertraps automaat en zijn amechtige 5,3-liter V8 met slechts 304 pk. Chevrolet zag dat ook en introduceerde in 2005 een nieuwe krachtbron: de LS2 uit de Corvette C6, die in eerste instantie 395 pk leverde en later 400 pk. Het toegenomen vermogen deed wonderen voor de 0-60 mph-tijd van de SSR (0-97 km/h), die van 7,7 naar 5,3 seconden ging. Althans, in de versie met handgeschakelde zesbak. En die hebben wij hier niet. De automaat in ‘onze’ SSR van de oude soort. Hoe dat rijdt, zie je in bovenstaande video.

Met dank aan Coen Droomers en USA Cars Ravenstein.