Remco Slump Occasion Battle 16 nov 2025, 18:00

Leestijd: 4 minuten

Ferrari 456M GTA vs. BMW 850i: kan een bereikbare BMW-occasion een duurdere Ferrari verslaan?

Twaalfcilinders staan in de hoek, waar ze een ezelsbord moeten dragen met hun CO2-uitstoot erop. Ze drinken te veel en kunnen hun verslaving alleen beheersen met hybridetechniek. Maar wat nou als je van klassieke kannenkijkers houdt? Dan neem je deze BMW 850i of Ferrari 456M GTA.

Mijn vader keek woest in de binnenspiegel. Hij was zich rot geschrokken van mijn plotselinge uitroep en had meteen op de rem getrapt, omdat hij bang was dat hij een auto over het hoofd had gezien. “Ben je helemaal gek geworden?”, klonk het bars uit zijn mond. Ik wees schaapachtig op de BMW 8-serie die even verderop de weg opdraaide en bood mijn verontschuldigen aan voor mijn luide oerkreet.

BMW 850i

Mijn vader zette zijn Peugeot zwijgend in de eerste versnelling en reed grommend verder. Voelde ik mij schuldig? Ja, maar dat mocht de opwinding over het zien van een 850i niet drukken. We waren op vakantie in Hongarije, waar eind jaren negentig het straatbeeld nog werd gedomineerd door Trabantjes en Wartburgs, dus om daar een BMW E31 tegen te komen, was een hele belevenis. Zelfs in Nederland zag ik er bijna nooit een. Behalve die ene keer tijdens rijles, toen ik uit mijn bol ging van een bordeauxrood exemplaar en de instructeur mij toebeet dat ik mij niet zo moest laten afleiden.

Stiekem vond de man het wel grappig, denk ik, want hij was een groot BMW-liefhebber en kon de 8-serie ongetwijfeld op waarde schatten. Want de E31 zag (en ziet) eruit als a million bucks, zoals Amerikanen dat zouden zeggen. Toen hij in 1989 op de markt kwam, was hij omgerekend bijna 24.000 euro(!) duurder dan de sportcoupé die hij opvolgde, de legendarische 6-serie E24. De 8-serie was niets minder dan een halo car, een extravagant aangeklede etalage met daarin het beste van BMW. Hij was het curriculum vitae van het merk uit München, waarin het – ook richting de concurrentie – een duidelijk statement maakte: dít is wat we kunnen.

Deze prachtige occasion wil je: Ferrari met klapkoplampen en V8

De ontwikkeling van de E31 kostte bijna een miljard euro. Een bedrag dat BMW nooit zou terugverdienen, omdat de 8-serie uitliep op een enorm fiasco. Van de originele 6-serie zijn tussen 1976 en 1989 ruim 86.000 exemplaren geproduceerd. Toen in 1999 het doek viel voor de 8-serie, stond de teller op 30.609. De grote tweedeurs had pech. Hij viel met zijn lange, slanke neus midden in de economische crisis van begin jaren negentig en had daarbij last van zijn eigen specificaties. Want als zelfs de één procent de broekriem moet aanhalen, is het hebben van een dorstige 5,0-liter V12 eerder een nadeel dan een voordeel.

Hij schreeuwt zijn aanwezigheid niet van de daken, maar doet zijn werk in stilte en vol zelfvertrouwen. Zijn soundtrack is uniek. Zowel vanbinnen als vanbuiten klinkt de 850i als een opstijgend passagiersvliegtuig, gedempt door uitstekende oordoppen. Het machtige suizen zorgt voor rust en kalmte. En dat is nodig ook, want de pijn van het rijden in een twaalfcilinder komt aan de pomp. Volgens de officiële NEDC-opgave loopt de BMW 1 op 7,7, maar in de praktijk klokt-ie een stuk meer premiumbrandstof achterover.

Ferrari 456M GTA

Dat het nog erger kan, bewijst de Ferrari. De 456M GTA is zo spilzuchtig, dat het ons niks zou verbazen als hij op een internationale lijst met gezochte klimaatterroristen zou staan. Zijn brochure vermeldt 1 op 5,2, maar in werkelijkheid heb je geluk als je 1 op 4 haalt. Ach, zullen ze op de thuisbasis in Maranello denken: wie het breed heeft, laat het breed hangen. Noblesse oblige, maar dan in het Italiaans. Wijlen prins Bernhard reed in een 456 en die kon van zijn koninklijke uitkering vast de 110 liter-tank wel vullen. Hij koos voor een stemmig donkergroen exemplaar, want felrood past de vierzits-Ferrari niet. De meeste 456’s zijn zakelijk en sober uitgevoerd, in het zilvergrijs, zwart of donkerblauw, zodat de eigenaar ermee bij klanten kan aankomen.

Daarom zet de 5,5-liter V12 voorin ook geen keel op. Hij doet normaal, dat vindt-ie al gek genoeg. Hij is daarmee echt een product van zijn tijd. Een modernere GTC4Lusso huilt en jankt, heeft allerlei kleppen in de uitlaat en komt tot leven met een agressieve blaf. Het enige spektakel waar de 456 je op trakteert, komt van de startmotor, die na het omdraaien van de sleutel als een bezetene giert om de twaalf zuigers een slinger te kunnen geven.

Al moeten we toegeven dat de 442 pk sterke Ferrari wel degelijk een scherp randje heeft, vooral boven in zijn toerenbereik. Overigens hebben de 456 en de 8-serie in deze vergelijking dezelfde handicap: een ouderwetse viertraps automaat, die liever morgen van verzet wisselt dan vandaag. Beide zijn echter ook handgeschakeld te vinden, met zes versnellingen. De 456 levert dat zelfs bonuspunten op, omdat-ie dan is uitgerust met het bekende, zichtbare H-patroon op de middenconsole, waar je als bestuurder met een blinkende, bolvormige pook doorheen schakelt. Hoe Ferrari wil je het hebben?