Stijn Kuster Video Bijgewerkt: 15 aug 2025, 14:01

Leestijd: 4 minuten

Bertus kocht per ongeluk een erg bijzondere Ford

Bertus trapt af: “Dit is een Ford Taunus uit 1974. Ik wilde per sé een coupeetje hebben. Onze Ford Cortina was namelijk op. Iedere vrijdag, als mijn vrouw aan het kaarten was, ging ik daarom op autojacht. Bij de Ford-garage kwam ik deze tegen. Mijn vrouw vond ’m ook hartstikke mooi. Eind januari 1978 mocht ik hem gaan halen.

Toen werkte ik nog in de verwarming en moest er een aanhanger achter. Vandaar die trekhaak; er zitten ook zwaardere veren onder. Ik gebruikte hem toen dagelijks. Later veranderde ik van baan en kon ik lopend naar mijn werk. Toen is-ie onder de carport verdwenen.

Altijd droog geparkeerd

Naderhand kon ik hem op mijn nieuwe werk stallen. Ik kon de Ford altijd pakken. Toen hij 15 jaar oud was, begon hij wel te roesten. Want als ze toentertijd 10- 12 jaar oud waren, waren auto’s op. Ik ben het plaatwerk gaan restaureren en heb daar twee jaar over gedaan. Alles eraf, behalve de achterbumper voor het geval ik hem nodig had, dan had ik kentekenverlichting.

Ik heb alles zelf gelast en gespoten. Vandaar dat hij er nog zo bij staat. Veel mensen zeggen nu: ‘Leuk, netjes gespoten! Je hebt er zeker ook een nieuw dak op gezet?’ Maar als je goed kijkt, zie je een soort dambordpatroon. Dat heeft met het lijmen te maken en daaraan kun je zien dat het origineel is.”

Zoon Erik raakte ook besmet met Ford-virus

Zoon Erik vertelt: “Ik was als klein kind al gek van auto’s en toen mijn vader bezig was met restaureren – ik was toen tussen de 4 en de 7 jaar – wilde ik er altijd bij zijn. Daardoor kan ik me veel details herinneren. Want ik was erbij en lag er ook onder. Ik vind deze auto leuk wegens de herinneringen aan vroeger. We gingen ermee naar voetbal, lekker op vakantie, ik ben er zelfs mee uit het ziekenhuis gehaald toen ik geboren was. Dat maakt hem speciaal. En we gingen soms ook naar evenementen. Eén keer per jaar stond de Ford-club in de Leidse Groenoordhallen, een heel groot evenement. Daar stond hij het hele weekend en wij ook.

Elektrische camper voor iets meer dan 30.000 euro: Farizon X-Van

En er was een evenement in Purmerend bij een Amerikaanse diner. Daar stonden we ook altijd. En op een gegeven moment kreeg je nog de Historische Autoclub (HAC) Rotterdam. Daar hebben we aan wat toertochtjes meegedaan, al is dat eigenlijk niet ons ding. Dan reed je in colonne achter een motor aan. Nu doen we alleen maar evenementen met deze auto. Ik zoek op het internet wat ik kan vinden en dan gaan we daar een hele dag samen staan. Het gaat er vooral om dat je samen daar bent en over je auto staat te vertellen. Maar alles wat er op social media te vinden is, vind ik ook interessant.”

Ford Taunus 2300 Coupé uniek

Bertus: “Wat deze 2300 Coupé zo uniek maakt, vind ik de aankleding met die strip, dat dak en nog wat details. Met die letters ‘Ford’ op de voorkant zijn ze in ’73 mee gestopt. Alleen op de jubileummodellen hebben ze die letters laten zitten. Erik vult aan: “De GXL is de meest aangeklede uitvoering. Je hebt dan strips langs de zijkanten en een interieur met hout. Deze is uitgevoerd met hoofdsteunen en half skai, half stof bekleding. Dat maakt het verschil met die andere uitvoeringen.” Bertus: “Dit is een V6 2300, een hogecompressiemotor. Hij levert 108 pk en hij is best sterk, vooral onderin.” Erik: “108 pk lijkt nu niet zoveel, maar de wagen weegt maar 1.070 kg. En hij heeft veel koppel. Hij moet in zo’n 10 seconden naar de 100 km/h gaan. Dat was toen best vlot.”

“In 2016 is het blok gereviseerd. De kleppendeksels zijn toen meteen verchroomd en er is een sportfilter op gekomen.” Bertus: Ja, want de distributie begon problemen te geven. Als ik het gas losliet, hoorde je een geluid alsof je een colablikje over de straat schopte. Bleek dat het distributietandwiel en nokkenastandwiel van een soort bakeliet zijn. En die waren versleten; ze hadden allang vernieuwd moeten worden. Dat heeft heel veel in gang gezet, want alles moest eraf om erbij te komen… Ik wilde het van onderaf aanpakken. Maar ik kreeg de carterpan er niet onder vandaan. Dus heb ik eerst de versnellingsbak weggehaald, schoongemaakt en opnieuw gespoten. En toen kon ik die pan eronder vandaan halen. Vervolgens heb ik alles vervangen: drijfstang lagers, krukaslagers, distributie, het vliegwiel. Alles is vernieuwd, zodat ik er geen omkijken meer naar heb.”

“Er zitten twee bobines op, want ooit deden we mee met een rit en begon de motor in te houden. Ik heb ’m uitgezet, heel die stoet moest wachten, da’s niet leuk. De bobine bleek witheet. Als hij afgekoeld was, startte hij weer. Na een uur rijden begon de ellende opnieuw. Via een autoshop konden we aan een nieuwe bobine komen. Ze hadden er nog twee. Ik zeg: ‘Geef ze maar alle twee, dan zet ik ze op mijn beugel. Als-ie dan weer te warm wordt, zet ik de stekkertjes over en kan ik doorrijden.’ Dus vandaar die twee. Maar het is daarna nooit meer gebeurd.”