Uw Garage: de Ford Taunus P5 20M TS Hardtop Coupé

Fokke Jansma kocht 37 jaar geleden zijn eerste klassieker. Na een aanvankelijke voorliefde voor Amerikanen heeft hij nu ook enkele Europese coupés in zijn verzameling. Maak kennis met zijn Ford Taunus P5 20M TS Hardtop Coupé.

Perfectionist

Waar de voorliefde voor coupés vandaan komt? Geen idee. Het zijn natuurlijk mooie modellen, ze zien er vaak sportief uit. Ik herinner ze me wel allemaal van vroeger, de coupéversies van gewone auto’s. De A- en B-Kadett, de Opel Rekord.


Dit artikel komt uit het Autovisie archief van oktober 2018
Tekst en fotografie: Arno Lingerak


Mijn vader kocht ooit een Rekord met schade om op te knappen voor de verkoop en dat model imponeerde me gelijk. Een auto als deze Taunus had mijn vader vroeger ook al eens voor de handel. Ik weet het nog, dat blijft hangen.

Mijn vader deed dat vaker, auto’s met schade opkopen om die na herstel weer te verkopen. Ik heb het bedrijf van hem overgenomen en tegenwoordig is mijn zoon de eigenaar. Ik had vroeger een richtbank en kocht ook schadeauto’s op om die na herstel te verkopen.

Men had er toen geen moeite mee, ik had een vaste klantenkring. Ik was er ook goed in en deed veel werk voor andere bedrijven in de buurt.

Amerikaanse auto’s uit de jaren vijftig

In 1981 begon de klassiekerhobby voor mij met Amerikaanse auto’s uit de jaren vijftig, er kwamen toen nog veel goede auto’s uit Amerika. En eigenlijk is het uit de hand gelopen, er is ondertussen een leuke verzameling die verspreid over verschillende plekken staat.

Telkens iets erbij en niets weg kunnen doen…, dat is eigenlijk het hele verhaal. Ik had eerder geen binding met Europese auto’s. Ik kocht ze wel, maar het was gewoon handel. Tot ik in 2000 een Opel Rekord Coupé uit 1962 kocht.

Ford Taunus Hardtop
Ford Taunus Hardtop

Ford Taunus Hardtop

Die was in een redelijke staat, maar heb ik helemaal onder handen genomen. Die heb ik nog en gaat ook niet meer weg, dat was de eerste van de Europese coupés die ik nu heb. Deze Taunus Hardtop kocht ik vier jaar geleden, mijn schoondochter zag hem online staan.

Hij komt uit Oostenrijk en onder de verflaag, die er met spuitbussen op was gespoten, zat nog de eerste lak. De vorige eigenaar had hem al achttien jaar in zijn bezit en wilde de Ford ooit gaan restaureren. Hij is er nooit aan toe gekomen.

Toen ik op de advertentie reageerde, werd ik gewaarschuwd, ik kon beter wat later langskomen, want de auto stond in een hoek ingebouwd en kon niet direct rijden. Ik ben er toch heengegaan, want als je iets graag wil hebben moet je er bovenop zitten.

Twee jaar aan de slag

En zo kocht ik een project waar ik in de twee jaar daarna redelijk wat uurtjes in heb gestopt. Er zat een klein beetje laswerk aan, maar het was echt een heel goede basis. Onder de motorkap heb ik hem niet eens hoeven spuiten, zo netjes was het nog.

Ik doe de hele voorbewerking zelf, spuit de auto daarna gewoon hier bij het bedrijf dun in de lak om te kijken of alles strak is. En dan eventueel bijwerken.

Dan schuur ik die controlelaag er weer af en breng ik de auto naar de spuiter. Die hoeft hem echt alleen maar af te plakken en te spuiten.

De motor is niet los geweest. Hij loopt erg mooi, maar lekt wel iets, alle afdichtingen zijn immers oud. Dat lekken vindt ik maar zozo, ik denk dat het blok in de toekomst nog wel een keertje opengaat dus. Het interieur is opnieuw gedaan, dat was niet echt mooi meer.

Oog voor detail

Het is luxe bekleding, een originele jarenzestigstof die zo dicht mogelijk bij het origineel komt. Ik ben erg kritisch en wil het echt mooi hebben. Bij het afbouwen zorg ik er dan ook voor dat álles werkt.

Zaken als lampjes op het dashboard en in het interieur en natuurlijk ook de radio en de verwarming. Voor de banden koos ik exemplaren met een fijne witte rand en het reservewiel is natuurlijk ook vernieuwd.

Er komt een mooi randje om de kentekenplaten en achterop gaat een bedrijfssticker uit de tijd dat de garage nog van mijn vader was, dus met een driecijferig telefoonnummer. Dat zijn de details, dat vind ik leuk.

Ford Taunus Hardtop

Terug in de tijd

Toen ik hier voor het eerst in kon rijden voelde dat geweldig, je waant je terug in de tijd. Zo’n zescilindermotor is net wat meer auto. Als ik nu naar een evenement ga of een plezierrit maak, pak ik liefst een wat comfortabelere auto dan deze.

En ik ga er ook mee op vakantie. De auto gaat dan op een klassieke oprijwagen, daar gaat een caravan achter en tijdens de vakantie is de Taunus ons dagelijks vervoer. Genieten toch? Ook deze Hardtop Coupé gaat dus nooit meer weg.

Weetjes

Deze vijfde serie Taunus is van 1964 tot 1967 gemaakt, de lijn bestond uit twee en vierdeurs sedans, een drie of vijfdeurs stationwagen (de Turnier) en deze Hardtop Coupé. Carrosseriebouwer Karl Deutsch bouwde ook enkele cabriolets. De basismotor was de bekende V4 die ook in verschillende Saabs geleverd werd. De uitvoeringen met V6 (ook leverbaar in de Turnier) zijn een tijd lang de goedkoopste optie geweest voor mensen die een auto met zescilindermotor voor de deur wilden hebben.