Peter Hilhorst Test 25 nov 2025, 12:19

Leestijd: 2 minuten

Hoe Renault kopers van deze ‘nieuwe’ Clio voor de gek houdt

Met een rigoureus gewijzigd uiterlijk en onderhuids veel bekende techniek is de zesde generatie Renault Clio weer een uitstekende B-segmenter. Maar is dit nou echt een nieuwe auto of toch een ingrijpende facelift?

De Renault Clio is een compleet nieuw model. Visueel dan, want hij doet in vrijwel niets aan zijn voorganger denken. Ook lijkt hij niet op bestaande Renaults. De spitse grille, de zwarte wielkastranden en de dubbele achterlichten doen ons aan van alles denken. Peugeot, Ford, Alfa en missen we er nog een?

Renault bespaart op dure ontwikkelingskosten

Onderhuids is de Renault Clio minder nieuw, want hij staat op hetzelfde platform als zijn voorganger. De wielbasis is op een paar millimeter na zelfs gelijk om aan te geven dat hij de basis deelt met de vijfde generatie. Dat is niets bijzonders, want het is een slimme manier om dure ontwikkelingskosten te besparen. Ook de kofferbak is met 391 liter gelijk aan die van zijn voorganger. Ook veelzeggend.

Voortaan heeft de Renault Clio een door Google gedragen multimediasysteem. Dat kennen we uit de Renault 5 en dat werkt voor deze klasse prima. Met voldoende rekenkracht en slimme spraakbediening weet de Clio volwassen ondersteuning te bieden. Dat systeem is beschikbaar vanaf het tweede uitrustingsniveau Techno.

1 op 25 haalbaar in de nieuwe Renault Clio

In de neus van de Renault Clio is plek voor een 115 pk 1,2-liter driecilinder met handgeschakelde transmissie of de 160 pk sterke hybride variant. De eerste kost minimaal 26.990 euro en de Full Hybrid E-Tech is 2.000 euro duurder. De Techno-versies vragen nog eens 2.000 euro extra. De hybride variant kennen we uit de grote Dacia Bigster en daarmee wisten we 1 op 21,3 te halen in de praktijk. Reken erop dat de compacte Clio met deze aandrijflijn in de buurt van 1 op 25 kan komen.

Elektrisch onder de 50 km/h

Het schakelgedrag van de automaat in de hybride Renault Clio kan nog altijd beter. Soms duurt schakelen te lang, soms gaat het met gekraak en de gasrespons mag directer. Maar er valt mee te leven. De elektromotor en de 1,8-liter viercilinder vullen elkaar verder goed aan. Bij snelheden lager dan 50 km/h rijdt hij vrijwel altijd elektrisch. Daarboven wisselen de motoren elkaar harmonieus af.

De geest van Renault Sport is te voelen in het stuur en het onderstel van de Renault Clio. Al die begaafde techneuten raakten overtallig na het verdwijnen van de R.S.-afdeling en mochten zich met de gewone Renault bemoeien. Dat is te merken. De Clio is lekker comfortabel en tegelijkertijd oprecht dynamisch. Met een zuivere besturing en een strakke carrosseriecontrole is het een bovengemiddeld goed rijdende hatchback. Compact en wendbaar. Zeker in een tijdperk van loodzware en emotieloze EV’s is het geweldig om weer eens een goed sturende, doodgewone hatchback te rijden.