Jaco Bijlsma Test 15 jul 2025, 18:06

Leestijd: 3 minuten

DS No 8 als nieuw vlaggenschip: maakt hij verwachtingen waar?

Een grote Franse auto die het merk zelf haar nieuwe vlaggenschip noemt en de naam DS No 8 geeft, schept verwachtingen. Weet hij het fenomeen, grote luxe Franse limousine te herdefiniëren zoals de originele DS dat lang geleden deed?

Toegegeven we stappen niet helemaal objectief aan boord, want onze ervaringen met DS, dat alweer sinds 2009 als het ‘nieuwe’ luxemerk van Citroën werd geïntroduceerd, waren niet altijd even positief.

Twijfelachtige merkstrategie

De eerste auto, de DS3, maakte wel indruk als concurrent van de Mini. De daaropvolgende DS5 zag eruit als een grote luxe koets. We verwachten toen in de beste Citroën-traditie de luxe van een vliegend tapijt maar kregen een soort spijkerbed, een plankhard geveerde auto. Terwijl DS juist gelanceerd was als luxe premiummerk, riepen de marketeers ook dat DS een sportieve kant had.

De comfortrol was aan moedermerk Citroën toebedeeld. Verwarrend als je je merknaam ophangt aan de modelnaam DS die vooral bekend werd door grensverleggende luxe waardoor zij de bijnaam Godin verdiende. Die twijfelachtige merkstrategie is inmiddels enigszins bijgesteld maar erg overtuigend vinden we het onderscheid met Citroën lang niet altijd. Tot zover de historie terug naar het nu.

DS No 8 is indrukwekkend om te zien

De DS No 8, oftewel voluit Numero Huit, maakt visueel in elk geval indruk. Hier staat geen onzekere auto, eerder een extravert type in een opzichtig pak met een grote mond. Zeker als je hem in de 800 euro extra kostende tweekleurige lak bestelt, staat er een flamboyante voiture. Een auto waarmee je je zeker onderscheidt in de wereld van saaie grijze zakenkostuums.

Hulde aan DS qua design, maar het is daardoor ook zeker geen allemansvriend. Lang niet iedereen zal de vormgeving van het aanvallend front waarderen, de rest van de auto is verder niet saai maar ook niet opzienbarend. Aan boord word je ingepakt met Franse flair en veel, luxe originele materialen. Maar de rijervaring is niet bijzonder luxe, eerder probleemloos en gemiddeld. De auto voelt iets hoger aan en vering en demping hadden softer gemogen, de besturing is precies genoeg maar geeft niet veel feedback.

Citroën C3- en DS 3-bezitters mogen niet meer in hun auto rijden! Wat nu?

Maar heeft deze DS No 8 kans van slagen in dit zakensegment?  Op basis van de eerdere Franse nederlagen in deze klasse lijkt dat mission impossible. Grote Franse premium auto’s wonnen vanaf de jaren zeventig weliswaar regelmatig de originaliteitsprijs, maar de kwaliteit kwam niet in de buurt van de Duitse toppers. En dat is eigenlijk altijd zo gebleven. De Citroën C6 en Renault Vel Satis waren bijvoorbeeld fantastische auto’s maar hebben de verkiezingen nooit weten te winnen.

Geen baanbrekende techniek

Baanbrekende techniek dan? Nee, de DS No 8 heeft geen 800 volt-techniek zoals menig concurrent maar moet het doen met 400 volt en daarmee haalt hij een niet bijzonder hoge maximale DC-laadsnelheid van 160 kW. Zijn accu’s zijn ook niet state-of-the-art maar gewone, in Frankrijk gemaakte NMC-accu’s.

Maar daarmee haalt hij wel in FWD-vorm wel een fors bereik van maximaal 750 kilometer WLTP als je de grootste van de twee kiest. Die heeft een accucapaciteit van 97,2 kWh netto, het kleine batterijpakket is 73,7 kWh groot. Dat krijg je in de basisversie met alleen voorwielaandrijving en dan heb je een actieradius van 550 kilometer. Zo’n auto kost heel toepasselijk 55 mille en dat is dan ook de vanafprijs. Degene met de grootste actieradius kost 59.200 euro.

Deze Bentley heeft geen W12 of hybridetechniek… toch héél veel ‘Speed’

Het antwoord op de grote vraag of deze DS No 8 er wel in gaat slagen om mensen uit hun veelal Duitse premium auto’s te trekken, moeten we helaas met een nee beantwoorden. Deze DS No 8 is in zijn segment niet meer dan een 7, een flinke voldoende maar niet meer dan dat. Het is vooral zijn aanvallende design dat hem onderscheidend maakt, zijn rijcomfort is redelijk maar niet bijzonder goed.