Remco Slump Reportage 19 jul 2025, 16:33

Leestijd: 10 minuten

Lynk & Co-designer: ‘als ontwerper ben je nooit 100% tevreden met het resultaat’

Voormalig Volvo-ontwerper Stefan Rosen (53) stapte in 2013 over naar Lynk & Co. Daar stond hij voor de ultieme uitdaging: iets maken uit niets. Want hoe geef je een nieuw merk een identiteit? En hoe hou je die vervolgens vast?

We zijn in 2013 letterlijk met niks begonnen”, lacht Stefan Rosen, de Zweedse hoofdontwerper van het Chinese merk Lynk & Co. “We hadden niet eens een kantoor en hebben aan een toeleverancier moeten vragen of we daar een vergaderruimte met een whiteboard mochten gebruiken. Ik heb op mijn eerste dag zelfs mijn eigen laptop van huis meegenomen, want computers hadden we aanvankelijk ook niet.”

De situatie is veranderd

Rosen gebaart om zich heen, ogenschijnlijk om aan te geven hoezeer de situatie nu is veranderd. We staan in het hartje van de Zweedse stad Göteborg, tegenover het historische centrum, dat aan de andere kant van de Göta älv-rivier ligt. “Ik had nooit gedacht dat het zo groot zou worden”, zegt Rosen. “Het is ook een beetje een geheim, denk ik. Veel mensen hebben niet door dat we hier zitten, dat hier alle Lynk & Co’s worden ontworpen, ook voor China.

Stefan Rosen hielt als kind al van auto’s

Rosen hield als kind al van auto’s en van tekenen, dus tekende hij auto’s. “Het is het klassieke verhaal”, glimlacht hij. “Mijn broer en ik waren allebei liefhebbers en hadden een abonnement op een autoblad. Hij las de artikelen nauwkeurig en kon de specificaties zo uit zijn hoofd oplepelen. Ik keek vooral naar de foto’s. Mijn broer is de financiële wereld ingegaan en ik besloot op mijn vijftiende om ontwerper te worden.” Rosen studeerde in Zwitserland en werd daarna meteen aangenomen bij Volvo, waar hij achttien jaar aan zowel interieur- als exterieurdesign heeft gewerkt. “Mijn functie voordat ik naar Lynk & Co ging, was hoofd interieurontwerp.

De laatste klus die ik heb afgerond, was de huidige generatie Volvo XC90, die eind 2014 in productie ging. En toen fluisterde een klein vogeltje mij in: er komt mogelijk iets interessants voor je aan.” Dat ‘vogeltje’ was Peter Horbury, de legendarische Volvo-designer die Rosen na zijn studie naar Volvo had gehaald. “Ik werkte nauw met hem samen en hij vertelde mij: ‘We beginnen een nieuw merk. Zou dat iets voor jou zijn?’ Absoluut! Ik had een ontzettend mooie functie bij Volvo, maar ik dacht meteen: als ik deze kans niet pak, ook al gaat het uiteindelijk nergens heen, dan krijg ik er spijt van. Dit is een fantastische uitdaging om iets nieuws op te zetten. ‘Wacht nog even’, zei Horbury. ‘Eric Li (de topman van Geely, red.) komt naar Göteborg voor een grote vergadering en neemt dan een besluit.’ Dat was in september 2013. En in oktober ben ik begonnen.”

Willekeurige designschetsen

“Er waren al wat willekeurige designschetsen, maar daar heb ik niks mee gedaan. We hadden structuur nodig, vond ik. Als je het bos in gaat om te jagen, ga je ook niet lukraak om je heen staan schieten. Je zou iets kunnen raken, maar waarschijnlijk mis je. En zo is het ook met het ontwerpen van een auto. Je kunt niet zomaar beginnen. Je moet eerst goed nadenken en één ding helder krijgen: wat is ons merk? Bij Lynk & Co wisten we in het begin niet veel. Alleen dat we onze techniek met Volvo zouden delen en dat Eric Li ons twee dingen had meegegeven: hij wilde een auto met een sportieve uitstraling om jongere klanten te trekken, en een sterke eigen identiteit.”

Rosen steekt lachend zijn hand op om ons te onderbreken. “Je hebt gelijk, dat is erg breed en erg vaag, dus stonden we voor de uitdaging: hoe vullen we dat in? Ik kom van Volvo en de kernwaarde daar is altijd veiligheid geweest. Het zit er in de muren, zou je kunnen zeggen. Dus besloot ik: laten we in onze geleende vergaderruimte op ons geleende whiteboard onze eigen waarden opschrijven. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want Lynk & Co was in 2013 nog niets. Maar wat hadden we wél? Een team met gecombineerd meer dan honderd jaar designervaring. En dát opende voor ons de deur. Laten we het persoonlijk maken. Wat vinden wij, met al onze ervaring, nou belangrijk? ‘Persoonlijk’ werd het kernwoord.”

Het eerste Lynk & Co-model van Stefan Rosen

Rosen loopt naar het eerste model van Lynk & Co toe: de 01, die in 2017 op de autoshow van Shanghai gepresenteerd werd en sinds 2021 in Nederland op de markt is. “Als je iemand ontmoet, waaraan kun je dan zijn of haar persoonlijkheid zien?” Het gezicht, antwoorden we. “En waar kijk je als eerste naar?” De ogen. “Je kunt wel designer worden”, glimlacht Rosen.

“Maar inderdaad, de ogen. Dus daar hebben we onze focus op gelegd: de lichtunits. We moesten iets unieks ontwerpen. Iets wat uitgerekt, ingedrukt, samengeperst en geschaald kan worden en dan nog steeds sterk is. En wat is het simpelste wat je dan kunt maken? Een lijn. Maar een lijn heeft geen identiteit. Dus twee lijnen, parallel aan elkaar en verticaal. Heel simpel, maar herkenbaar.” Rosen wuift met een hand over de neus van de 01. “Dit zijn de ogen hier, maar dit zijn niet de koplampen. Die zitten hieronder en zijn met opzet verborgen.”

“We zouden niet meteen volledig elektrisch gaan, dat wisten we, maar we moesten er rekening mee houden dat dat later alsnog zou gebeuren. En als je naar de geschiedenis kijkt, dan is de grille altijd het grootste herkenningspunt van een auto geweest. Tot aan de jaren zestig waren alle koplampen immers rond. Neem Rolls-Royce. Dat leverde vroeger alleen rollende chassis’ af aan carrosseriebouwers.

Wat bleef staan?

Wat bleef staan? De grille, als verlengstuk van de motor, met daarachter de radiateur. Merken hebben er altijd hun logo opgezet, als een soort eerbetoon aan de krachtbron. De verbrandingsmotor was heel lang de spil waaromheen de hele auto-industrie draaide, BMW staat zelfs voor Bayerische Motoren Werke, maar wij wilden het er niet over hebben. Lynk & Co is geen motorleverancier. De 01 heeft een aandrijflijn van Volvo, die is niet uniek voor ons. Daarom ligt bij ons de nadruk niet op de grille, ook omdat-ie op termijn toch verdwijnt. Ken je dat? Dat je iets geschreven of getekend hebt en denkt: dit is het! Dan zet je er een dikke streep onder. Klaar! Niks meer aan doen! Die streep, dat is de grille van de 01. Hij onderstreept letterlijk het design en is niet zelf het punt van aandacht. Ons merkembleem zit ook met opzet op het koetswerk.”

“In februari 2014 was ik een weekje vrij om te gaan skiën met mijn gezin. Ik had toen een witte Volvo XC60 en ik reed ermee naar het noorden van Zweden door een prachtig besneeuwd landschap. Dit is waar een Volvo voor is gemaakt, dacht ik: een weekend naar de bergen met je familie en al hun spullen. En dan staat-ie de rest van het jaar bij je op de oprijlaan als herinnering aan die fijne vakantie. Voor Lynk & Co wilde ik het omdraaien. Ik wilde niet een auto ontwerpen die in het mooie Scandinavische licht thuishoort, maar die het donker en de grote stad belichaamt. In die zin zijn we geïnspireerd geraakt door het nachtleven van Shanghai.

Als een Lynk & Co daar ’s avonds voor een café of nachtclub geparkeerd staat, dan moet dat een perfecte match zijn.” Rosen wijst naar de achterlichten van de 01. “Deze blokken staan voor de verlichte ramen van wolkenkrabbers.” Is het model daarmee verbonden met China? “Ja en nee”, antwoordt Rosen. “Onze trips naar Shanghai hebben voor de inspiratie gezorgd, maar het had iedere grote stad kunnen zijn. Zo hebben we Lynk & Co jaren geleden in Berlijn gelanceerd. Waarom daar?” Rosen grinnikt. “Omdat we het leuk vonden om het onder de neus van Volkswagen te doen, maar ook omdat de locatie een beetje neutraal moest zijn. In Londen en Parijs heb je allerlei bekende trekpleisters en draait het al snel om de stad zelf.”

De Lynk & Co 01

Rosen stapt al pratend bij de Lynk & Co 01 vandaan en zet koers naar de 02, die even verderop staat. “Deze is in 2020 ontworpen”, legt hij uit. “Het management in China zei: we willen een compleet nieuwe vormtaal. En daar was ik het niet mee eens. Dat zou zonde zijn. Dus heb ik gezegd: oké, ik zal doen wat jullie van mij vragen, maar ik ga niet het kind met het badwater weggooien. We moeten dit slim aanpakken.

Laten we ons designverhaal als een roman beschouwen. We hebben net hoofdstuk één uit en gaan nu door naar hoofdstuk twee. Scheuren we dan de eerste zoveel bladzijden uit het boek en gooien we die in de prullenbak? Nee, natuurlijk niet. Ik vertelde je over de nacht in Shanghai. De Lynk & Co-top wilde met de 02 een stapje omhoog op de premiumladder en uitstralen dat we nu actief zijn in het new energy-segment. Dus zeiden we: ‘Oké, we zijn gaan stappen in Shanghai. Het is laat, maar zullen we nog één drankje doen? Tja, waarom ook niet? Het is nog lang geen morgen en we maken ons nu even nergens druk over. Maar er komt onherroepelijk een moment dat de volgende dag begint.

De zon komt op en het maakt niet uit hoe moe je bent, je voelt je toch energiek door de kracht van het licht. We noemen onze nieuwe designtaal daarom The Next Day.’ De 01 heeft meer details, de 02 is cleaner. Dat heeft met aerodynamica te maken, maar ook met het gevoel dat een elektrische auto je geeft, want als een design te rommelig is, dan voelt het vervuilend.” Veel EV’s, vooral die uit China, zijn eenvormig, vindt Rosen, en lijken op een stuk zeep. “Ik denk dat we dat met de 02 hebben weten te vermijden. Het klinkt misschien een beetje afgezaagd, maar hij is aerodramatisch, niet aerodynamisch.” Rosen heeft gelijk: dat klinkt inderdaad een beetje afgezaagd.

Hij haalt lachend zijn schouders op en wijst op de achterkant van de 02. “Onze bazen wilden graag een led-balk, omdat iedereen die heeft tegenwoordig. Prima, doen we, want daarmee laten we zien dat het een moderne auto is, maar dan wel op onze eigen manier. We hadden de 02 en de nieuwe 08 ook zonder led-balk kunnen proberen, maar dan loop je het risico dat ze er ouderwets uitzien. Want als je er niet voor kiest om met de trend mee te gaan, moet je zelf een nieuwe zetten.”

Eigen identiteit van Lynk & Co

Om terug te komen op de eigen identiteit van Lynk & Co: die wordt wat onderuitgehaald door het bestaan van de Zeekr 001. “Dat is natuurlijk geen verrassing”, beaamt Rosen, “want ik heb hem als Lynk & Co Zero Concept ontworpen. Maar Zeekr gaat nu proberen een eigen pad te vinden en dat zie je aan bijvoorbeeld de 7X, die al een heel andere vormtaal heeft. Wij blijven in ieder geval bij ons recept.” Heeft Rosen ergens spijt van? Zijn er designelementen van Lynk & Co die beter hadden gekund?

“Als ontwerper ben je nooit honderd procent tevreden met het resultaat.”

“Natuurlijk, maar ik ga je niet vertellen welke dat zijn”, zegt hij met een grijns. “Als ontwerper ben je nooit honderd procent tevreden met het resultaat. Maar spijt? Nee, dat zeker niet. Ik heb in het begin een enorme druk gevoeld en veel slapeloze nachten gehad, maar mijn baan is fantastisch. Ik zou juist eeuwig spijt hebben gehad als ik de stap naar Lynk & Co níet had gezet.”