DAG 4 - Autovisie staat dit jaar weer aan de start van de bekendste klassiekerrally van ons land: De Tulpenrallye. Team Autovisie neemt u mee van de voorbereidingen tot aan de finish in Noordwijk op 16 mei. Vandaag het verslag van dag 4: 'je wordt er moe van'.

Onderschatten deden navigator Jerome en ik de Tulpenrallye absoluut niet. Maar toch... Wanneer je het evenement van de buitenkant ziet, denk je toch in eerste instantie aan een club niet onvermogende klassieke autoliefhebbers die over prachtige wegen van duur hotel naar fijn resort rijden. Hoe moe kan je daar nou van worden? Enorm, kunnen we inmiddels uit eigen ervaring zeggen. De Tulpenrallye is gewoon knalhard werken en alleen wie echt permanent scherp is, maakt een kans op (klasse)winst.

_MG_0361
_MG_0361

Het begint er al mee dat je gemiddeld tien uur per dag aan het rijden bent. Niet in semi bewustzijn over grote wegen, maar over kruip door sluip door routes. Bergweggetjes die kronkelen van hairpin naar haarspeldbocht of soms niet meer dan veredelde bospaden. Wil je een beetje binnen de verplichte meldtijden blijven, dan moet je flink doorrijden. Wat weer met zich meebrengt dat je de hele dag echt geconcentreerd moet zijn. En oh ja, je rijdt in een auto zonder stuurbekrachtiging of airco en met remmen die je niet kan vergelijken met iets op de gemiddelde middenklasser. Geen wonder dus dat je 's avonds gevloerd uit de auto stapt.

"Brullend vlogen de 911's de heuvel op gevolgd door de snerpende Nord-motortjes van de Alfa Bertones en Giulia's"

Voor de navigator geldt dat misschien nog in sterkere mate. Hij of zij is feitelijk de belangrijkste figuur aan boord. Wanneer hij de route niet goed in de kaarten tekent, regent het strafpunten wat ten koste gaat van een klassering. Maar dat berekenen van het juiste traject vereist permanent meten met een kaartlineaaltje en rekenen. Allemaal in een auto die van kuil naar hobbel stuitert. Ondertussen moet de tweede man ook nog oog hebben voor de sluwigheidjes waarmee de uitzetter probeert de ploegen op het verkeerde been te zetten. Word je daar moe van? Ik geloof dat ik het niet meer hoef te zeggen.

En terwijl wij gisteravond uitgewrongen bij het hotel aankwamen, maakten de rijders in de expertklassse zich op voor de nachtetappe. Brullend vlogen de 911's de heuvel op gevolgd door de snerpende Nord-motortjes van de Alfa Bertones en Giulia's. Voor deze ene keer waren we blij dat we even niet hoefden. En van de vooroordelen die we hadden, zijn we compleet genezen.