De Alpine-conceptcar die Renault gisteren lanceerde, laat ons in verwarring achter. Hoe kan een merk dat afgelopen jaren juist zo voorop liep met vernieuwende vormgeving nu zijn toevlucht nemen tot de retrostroming die alweer een paar jaar achter ons ligt?

IMG_0466IMG_0466


We weten dat het lastig ligt. Iets naars zeggen over een gereanimeerd liefhebbersmerk, daarmee scoor je geen punten. Zeker niet over zo’n sympathieke naam als Alpine. Wie houdt er nou niet van die blauwe bommetjes? En dan van de A110 in het bijzonder. Die gedachte moet Renault ook hebben gehad.  De deze week in Monte Carlo gepresenteerde Vision is niks meer of minder dan een moderne interpretatie van dat model. Inclusief die leuke set tweede priemlampjes tussen de koplampen in en de tuimelschakelaars in het interieur.

Van een merk dat geen vernieuwende ontwerpbaas als Laurens van den Acker in dienst heeft, hadden we het misschien wel verwacht. Hoewel we ook dan de wave niet hadden ingezet.

AlpineAlpine


"Alpine schuwde in zijn glorietijd grote gebaren niet"

Natuurlijk is de Alpine Vision geen lelijke auto. En de specificaties zoals die stukje bij beetje uitlekken klinken ook veelbelovend. Maar een merk dat in zijn glorietijd grote gebaren niet schuwde met een bombastische auto als de eerste A310; daar had je iets anders van verwacht. Helemaal wanneer je weet dat ze in Parijs een bijna volmaakte Alpine hebben staan in de vorm van de A110-50 concept die tien jaar terug werd gepresenteerd omdat het toen 50 jaar terug was dat het merk werd opgericht.

Die auto was overweldigend qua design en paste toch nog perfect in de traditie van Alpine. Waarom Renault niet heeft gedurfd meer in deze richting te koersen? Wij snappen het niet.