De reactie op deze site van Jivan Schuurmans op het bericht over de geplande productiestart van de Alfa Romeo Giulia later dit jaar zei het allemaal. “Zzzzz”, schreef onze bezoeker. Hij verwoordt het gevoel dat veel breder leeft en dat Alfa per dag klanten kost.

alfa_romeo_giulia_quadrifoglio_verde_4alfa_romeo_giulia_quadrifoglio_verde_4


Wat waren we allemaal vol verwachting afgelopen juni. Alfa Romeo, de schim van het grote merk dat het ooit was, zou herrijzen. Alles zou goed komen met de nieuwe Giulia. Het voelde voor bezoekers van de lancering in Arese als Kerst, Sinterklaas en een verjaardag ineen. Over wat de Italianen die dag presenteerden, is al genoeg geschreven. Of je hem mooi vindt of niet, dat blijft puur persoonlijk. Feit is dat de nieuwkomer niet die stilistische voltreffer lijkt die de 156 was en die dat model tot zo’n succesnummer maakte. Helemaal wanneer je alle stoere QV-goodies als de dikke wielen, skirts en carbon spoilerlip wegdenkt.

Na die door Andrea Bocelli zo mooi bezongen avond werd het angstig stil vanuit Arese. Tactiek, dacht menigeen. Door alleen het topmodel vrij te geven en pas later met de specificaties van meer betaalbare versies te komen, houd je de aandacht van het publiek vast. Hoewel het geen bijster sympathieke werkwijze is, valt er iets voor te zeggen. Maak het volk hongerig en ze zullen niets liever doen dan eten, wat ze ook krijgen voorgezet. Dat idee. Maar inmiddels begint de manier waarop Alfa Romeo zijn verhaaltje rekt wel heel erg op schmieren te lijken.

"Alfa Romeo treft met deze vreemde manier van optreden vooral klanten en uiteindelijk zichzelf"

Ook op de IAA in Frankfurt stond alleen weer een QV, terwijl iedereen tekst en uitleg over de meer modale varianten verwachtte. Maar geen woord daarover. Ook in Detroit bleef het stil. Willen ze bij Alfa niks zeggen of kunnen ze het domweg niet omdat de specificaties nog niet zijn bevroren? Het kan allebei. De stilte zorgt inmiddels voor hele series aan geruchten. Daar doen we niet aan bij Autovisie, maar het grote zwijgen geeft er wel voeding aan. De mededeling dat de ‘gewone’ Giulia’s echt komen, maar op een niet nader te duiden moment ergens dit jaar helpt ook niet erg.

Je zou ons als journalisten kunnen beschuldigen van ongeduld. We willen alles zo snel mogelijk met lezers en bezoekers delen. Dat klopt, maar Alfa Romeo treft met deze vreemde manier van opereren niet zozeer de media als wel zijn klanten en daarmee zichzelf. De hype die er vorig jaar rond de Giulia was, viel bijna volmaakt te noemen. Het was de meest besproken auto van het jaar. Leaserijders en trouwe klanten wilden nog maar één ding: hun handtekening onder een koopcontract zetten. Alleen viel er niks te tekenen want het is onduidelijk hoe het uiteindelijke product er uit gaat zien en wat het gaat kosten.

En zo ebt de publicitaire vloedgolf weg en kijken de klanten weer bij de buren. Naar BMW of Mercedes-Benz, waar ze wél in staat zijn om binnen een overzichtelijke periode na introductie van een model alle varianten vrij te geven. Wanneer Alfa Romeo niet heel snel duidelijk maakt wat het te bieden heeft, dreigt de Giulia het lot dat bijvoorbeeld de Lancia Lybra trof. Een leuke auto, maar eigenlijk al gedateerd op het moment dat hij op de markt kwam. En we weten allemaal hoe Lancia er nu voor staat.